Kamienica przy ulicy Kościuszki 2 w Katowicach
![]() Widok od strony skrzyżowania ul. T. Kościuszki z ul. T. Kochanowskiego (2024) | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Miejscowość | Katowice | ||
Adres | ul. T. Kościuszki 2, | ||
Typ budynku | kamienica | ||
Styl architektoniczny | historyzm | ||
Architekt | Edmund Trossin | ||
Kondygnacje | 5+1 | ||
Ukończenie budowy | 1898 | ||
Położenie na mapie Katowic ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Kamienica przy ulicy T. Kościuszki 2 w Katowicach – kamienica mieszkalno-usługowa, znajdująca się w Śródmieściu Katowic, przy ulicy Tadeusza Kościuszki 2, róg z ulicą Jana Kochanowskiego. Została ona oddana do użytku 1898 roku, a powstała ona według projektu pochodzącego z Katowic Edmunda Trossina.
Historia
Jeszcze w latach 70. XIX wieku mniej więcej w tym miejscu stał samotny, cofnięty w stosunku do ówczesnej Beatestrasse, dom Johanna Zaianza (lub Zaionca)[1]. Obecny obiekt pochodzi z 1898 roku. Został wzniesiony według projektu architekta Edmunda Trossina z Katowic. Początkowo na parterze znajdowała się restauracja Bristol (od strony ul. J. Kochanowskiego) oraz sklepy (od strony ul. T. Kościuszki). Od 1911 roku właścicielem restauracji był Johann Karl Schössler. W 1914 roku w lokalu obok restauracji Johann Wyk uruchomił sklep optyczny, który później przeniósł się na ul. św. Jana[2] pod nr 13[3].
W latach międzywojennych na I piętrze pod nr 2 mieściła się kancelaria adwokacka, którą prowadzili Edmund Kaźmierczak i A. Dzięcioł[4]. Na wyższych kondygnacjach znajdowały się mieszkania, a na poddaszu i w piwnicy pomieszczenia składowe i gospodarcze. W latach 30. XX wieku mieszkał tu m.in. śląski działacz niepodległościowy Jan Józef Ludyga-Laskowski[4]. W latach międzywojennych w miejscu restauracji Maks Buchband otworzył kawiarnię "Esplanada", w której w godzinach od 17.00 do 24.00 odbywały się koncerty „salonowe”[2].
Architektura
Budynek zbudowany jest w stylu historyzmu, posiada cztery kondygnacje nadziemne, podpiwniczenie oraz poddasze. Frontowa elewacja (od strony ul. T. Kościuszki) jest siedmioosiowa, symetryczna, ozdobiona płaskimi ryzalitami: środkowym i dwoma skrajnymi. Od strony ul. J. Kochanowskiego elewacja sześcioosiowa, z dwoma płaskimi ryzalitami. Narożnik kamienicy jest ścięty, jednoosiowy. Obydwie elewacje są wykonane z cegły, parter jest tynkowany. Na parterze znajdują się prostokątne witryny. Budynek posiada bogaty detal architektoniczny. Prostokątne okna ujęte są w opaski z uszakami, zwieńczone są zróżnicowanymi naczółkami: trójkątnymi, odcinkowymi lub prostymi odcinkami gzymsów nadokiennych. Dodatkową ozdobą elewacji są gzymsy podokienne, mocno wysunięty gzyms wieńczący oraz w partii dachu – szczyty i lukarny.
Przypisy
- ↑ Marek Wojcik: "Z Katowic do Brwinowa droga prosta", czyli o początkach ulicy Kościuszki, w: "Kronika Katowicka", czerwiec 2017, s. 16
- ↑ a b Lipońska-Sajdak Jadwiga, Szota Zofia: Gruss aus Kattowitz. Pozdrowienia z Katowic. Katowice 2004, s. 125-126, ISBN 83-87727-07-5;
- ↑ "Księga adresowa miasta Wielkich Katowic 1935/1936 r., wyd. dr. E. Kwaśnik, Katowice, s. XXVI oraz 40 [1]
- ↑ a b „Księga adresowa miasta Wielkich Katowic 1935/36 r.”, wyd. dr. E. Kwaśnik, Katowice, s. 55 [2]
Bibliografia
- Archiwum Urzędu Miasta w Katowicach, sygn. akt 1/823, 1/824
- p
- d
- e