2 Batalion Straży Granicznej
Historia | |
Państwo |
|
---|---|
Sformowanie | 1922 |
Rozformowanie | 1923 |
Tradycje | |
Rodowód | 2 Batalion Celny |
Dowódcy | |
Pierwszy | ppłk Czesław Łabuć |
Organizacja | |
Dyslokacja | |
Formacja | Straż Graniczna |
Podległość |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/09/S_graniczna_1922.png/250px-S_graniczna_1922.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1b/Komenda_Wojew%C3%B3dzka_SG_w_Nowogr%C3%B3dku.jpg/250px-Komenda_Wojew%C3%B3dzka_SG_w_Nowogr%C3%B3dku.jpg)
2 Batalion Straży Granicznej – jednostka organizacyjna Straży Granicznej w II Rzeczypospolitej pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-radzieckiej.
Formowanie i zmiany organizacyjne
Wykonując postanowienia uchwały Rady Ministrów z 23 maja 1922 roku, Minister Spraw Wewnętrznych rozkazem z 9 listopada 1922 roku zmienił nazwę „Bataliony Celne” na „Straż Graniczną”[1]. Wprowadził jednocześnie w formacji nową organizację wewnętrzną[2]. 2 batalion celny przemianowany został na 2 batalion Straży Granicznej.
Osobny artykuł: 2 batalion celny.
2 batalion Straży Granicznej funkcjonował w strukturze Komendy Powiatowej Straży Granicznej w Stołpcach, a jego dowództwo stacjonowało w Nowym Świerżeniu[3]. W skład batalionu wchodziły cztery kompanie strzeleckie oraz jedna kompania karabinów maszynowych w liczbie 3 plutonów po 2 karabiny maszynowe na pluton[4]. Dowódca batalionu posiadał uprawnienia dyscyplinarne dowódcy pułku. Cały skład osobowy batalionu obejmował etatowo 614 żołnierzy, w tym 14 oficerów[5].
W 1923 roku batalion przekazał swój odcinek oddziałom Policji Państwowej i został rozwiązany[6].Komendant batalionu kpt. Rubitzki zameldował, że 25 czerwca 1923 o godź. 10.00 PP obsadziła granicę[7].
Służba graniczna
W marcu 1923 roku 2 batalion Straży Granicznej pozostawał skoncentrowany w Biekszach i stanowił odwód Powiatowej Komendy Straży Granicznej w Wilnie[8].
- Sąsiednie bataliony
- 12 batalion Straży Granicznej ⇔ 34 batalion Straży Granicznej − 1 grudnia 1922[3][9] i w kwietniu 1923[10]
Kadra batalionu
- Dowódcy batalionu
stopień | imię i nazwisko | okres pełnienia służby | kolejne stanowisko |
---|---|---|---|
ppłk | Czesław Łabuć | X 1922[11] | |
mjr | Zygmunt Parfanowicz | XI 1922[12] | |
kapitan | Rubitzki | - VII 1923[7] |
Struktura organizacyjna
Ordre de Bataille 2 batalionu SG w Nowym Świerżeniu na dzień 31 października 1922[11] | ||||
---|---|---|---|---|
kompania | 1. Mikołajewszczyzna | 2. Odceda | 3. N. Świerżeń | 4. Zasule |
dowódca | kpt. Sokołowski | por. Szubert | ppor. Szczęsnowicz | |
placówka | Swierynowo (0/26)[a] | Korczowo (0/34) | Oleszkowo (0/26) | |
Kuciec (0/17) | Smolarnia (0/22) | Barkowszczyzna (0/44) | ||
Łuhowate (0/21) | Motwica (0/25) | Samochwały (0/26) | ||
Iłowo (0/12) | ||||
Rusakowicze (0/23) | ||||
Ordre de Bataille 2 batalionu SG w Nowym Świerżeniu na dzień 30 listopada 1922[12] | ||||
kompania | 1. Mikołajewszczyzna | 2. Odceda | 3. N. Świerżeń | 4. Zasule |
dowódca | kpt. Sokołowski | por. Plejer | ppor. Szczęsnowicz | |
placówka | Swierynowo (1/25) | Kołosowo (1/27) | Oleszkowo (0/25) | |
Łuhowate (0/22) | Smolarnia (0/29) | Barkowszczyzna (1/45) | ||
Iłowo (0/12) | Motwica (0/31) | Samochwały (0/25) | ||
Rusakowicze (0/22) | ||||
Ordre de Bataille 2 batalionu SG w Nowym Swierżeniu na dzień 1 kwietnia 1923[10] | ||||
kompania | 2. N. Świerżeń | 3. Zasule | 1. Kołosowo | 4. Mikołajewszczyzna |
dowódca | ||||
placówka | „rezerwa” | Oleszkowo | Kołosowo | Swierynowo |
Borkowszczyzna | Smolarnia | Ługowate | ||
Samochwały | Motwica | Iłowo | ||
Rusakowicze |
Uwagi
- ↑ W liczniku podano liczbę oficerów, w mianowniku – pozostałych żołnierzy.
Przypisy
- ↑ Bereza i Szczepański 2014 ↓, s. 25.
- ↑ Prengel-Boczkowska 2009 ↓, s. 5.
- ↑ a b Dominiczak 1992 ↓, s. 79.
- ↑ Dominiczak 1997 ↓, s. 246.
- ↑ Dominiczak 1992 ↓, s. 82.
- ↑ Prochwicz i Kępa 2003 ↓, s. 19.
- ↑ a b Likwidacja SG 1923 ↓, s. 32.
- ↑ Materiały dyslokacyjne SG ↓, s. 213.
- ↑ Bereza i Szczepański 2014 ↓, s. 28.
- ↑ a b Szkice dyslokacyjne bSG ↓, s. 21.
- ↑ a b Szkice dyslokacyjne bSG ↓, s. 5.
- ↑ a b Szkice dyslokacyjne bSG ↓, s. 77.
Bibliografia
- Hubert Bereza, Kajetan Szczepański: Centralna Szkoła Podoficerska KOP. Grajewo: Towarzystwo Przyjaciół 9 PSK, 2014. ISBN 978-83-938921-7-4.
- Henryk Dominiczak: Granica wschodnia Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1919–1939. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-10202-0.
- Henryk Dominiczak: Granice państwa i ich ochrona na przestrzeni dziejów 966–1996. Warszawa: Wydawnictwo „Bellona”, 1997. ISBN 83-11-08618-4.
- Teresa Prengel-Boczkowska: Wstęp do inwentarza zespołu archiwalnego „Straż Graniczna (1922−1923)”. Szczecin: Archiwum Straży Granicznej, 2009.
- Jerzy Prochwicz, Zbigniew Kępa. ABC formacji granicznych II Rzeczypospolitej. „Problemy Ochrony Granic”. 24, 2003. Ketrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej. ISSN 1505-1757.
- Materiały dotyczące spraw dyslokacyjnych:przeniesienia siedzib komend, baonów Straży Granicznej , obszary odcinków granicznych, 1922–1923 → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin.
- Szkice dyslokacyjne baonów Straży Granicznej 1922−1923. → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin.
- Zarządzenia władz zwierzchnich dotyczące likwidacji Straży Granicznej → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin.
- p
- d
- e
- p
- d
- e
- Główna Komenda Straży Granicznej
komendy wojewódzkie SG | |
---|---|
komendy powiatowe SG | |
bataliony SG |