Tetrakloroetileno
Tetrakloroetileno | |
---|---|
![]() | |
![]() ![]() | |
Formula kimikoa | C2Cl4 |
SMILES kanonikoa | 2D eredua |
MolView | 3D eredua |
Konposizioa | karbono eta kloro |
Mota | kloroalkeno |
Ezaugarriak | |
Dentsitatea | 1,623 g/cm³ (20 °C, likido) 1,62 g/cm³ (20 °C, likido) |
Biskositate dinamikoa | 0,844 mPa s (25 °C, ezezaguna, likido) |
Errefrakzio indiziea | 1,5059 (20 °C, 589 nm) |
Disolbagarritasuna | 0,02 g/100 g (ur, 20 °C) 0,273 g/kg (ur, 0 °C) 0,286 g/kg (ur, 20 °C) 0,38 g/kg (ur, 80 °C) |
Momentu dipolarra | 0 D |
Fusio-puntua | −22,2 °C −19 °C −22 °C −22,35 °C |
Irakite-puntua | 121,2 °C (101.325 Pa) 121 °C (760 Torr) |
Fusio-entalpia | 0 D |
Lurrun-presioa | 14 mmHg (20 °C) |
Masa molekularra | 163,87541072 Da |
Erabilera | |
Rola | kutsatzaile, kantzerigeno eta occupational carcinogen (en) ![]() |
Arriskuak | |
NFPA 704 | ![]() 0 2 0 |
Denboran ponderatutako esposizio muga | 678 mg/m³ (8 h, Ameriketako Estatu Batuak) |
Esposizioaren goiko muga | 0 mg/m³ (baliorik ez) |
Flash-puntua | 45 °C |
IDLH | 1.017 mg/m³ |
Eragin dezake | tetrachloroethylene exposure (en) ![]() |
Identifikatzaileak | |
InChlKey | CYTYCFOTNPOANT-UHFFFAOYSA-N |
CAS zenbakia | 127-18-4 |
ChemSpider | 13837281 |
PubChem | 31373 |
Reaxys | 1304635 |
Gmelin | 17300 |
ChEBI | 101142 |
ChEMBL | CHEMBL114062 |
NBE zenbakia | 1897 |
RTECS zenbakia | KX3850000 |
ZVG | 13680 |
DSSTox zenbakia | KX3850000 |
EC zenbakia | 204-825-9 |
ECHA | 100.004.388 |
MeSH | D013750 |
Human Metabolome Database | HMDB0041980 |
UNII | TJ904HH8SN |
KEGG | C06789 |
Tetrakloroetileno (Cl2C=CCl2), perkloroetileno edo PERC, pisu handiko hidrokarburo kloratua da. Likido koloregabea da, ez sukoia, astuna eta eterraren antzeko usaina duena. Normalean, disolbatzaile gisa erabiltzen da ehunak eta metalak garbitzeko.
Sintesia
Konposatu organikoen zuzeneko klorazioaren bidez, 600 - 800 ° C eta 0,2 - 1 MPa-ko karbono-atomoekin eta lortutako produktuen destilazio zatikatuarekin.
Erreaktibitatea
150 ° C-tik aurrera, airearen oxigenoarekin erreakzionatu dezake, fosgenoa sortuz gero.
Cl2C=CCl2 + O2 -> 2 Cl2C=O
Hezetasunarekin kontaktuan, poliki-poliki deskonposatzen da, lurrun toxiko eta korrosiboak sortuz (HCl, azido triklorazetikoa, etab.).
Metal batzuekin (metal alkalinoak, lurralkalinoak, aluminioa) bortizki erreakzionatu dezake.
Toxikologia
Tetrakloroetilenoak larruazaletik koipe-geruza ezabatzen du. 100 ppm-ko kontzentraziotik aurrera, begien, arnasbideen, azalaren eta mukositateen narritadura gertatzen da. Arnasteak birikako edema eragin dezake. Gainera, zefalea, goragalea, bertigoa eta egoera narkotikoak eragin ditzake. Nerbio-sistema zentralean, gibelean eta giltzurrunetan kalte itzulezinak eragin daitezke.
Tetrakloroetilenoa kantzerigenoa den susmoa dago.[1] Tetrakloretilenoa arriskutsua da ingurumenerako, akuiferoetarako eta ur-bizitzarako bereziki. Isuria izanez gero, substantzia xurgatzaile batekin jaso daiteke.
Erreferentziak
- ↑ Tetrachloroethylene. in: IARC monograph. 63, 159 or..
Kanpo estekak
Datuak: Q410772
Multimedia: Tetrachloroethylene / Q410772
![]() | Artikulu hau kimikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |