Ohar medikoaOharra: Wikipediak ez du mediku aholkurik ematen. Tratamendua behar duzula uste baduzu, jo ezazu sendagilearengana.
Karbimazol
Formula kimikoa
C7H10N2O2S
SMILES kanonikoa
2D eredua
MolView
3D eredua
Mota
konposatu kimiko
Ezaugarriak
Fusio-puntua
124 °C
Masa molekularra
186,046299 Da
Erabilera
Rola
antithyroid agents (en)
Identifikatzaileak
InChlKey
CFOYWRHIYXMDOT-UHFFFAOYSA-N
CAS zenbakia
22232-54-8
ChemSpider
28829
PubChem
31072
Reaxys
0144339 eta 144339
Gmelin
617099
ChEMBL
CHEMBL508102
EC zenbakia
244-854-4
ECHA
100.040.762
MeSH
D002231
RxNorm
2020
Human Metabolome Database
HMDB0014533
UNII
8KQ660G60G
KEGG
D07616
Karbimazola[1] hipertiroidismoaren tratamenduan erabiltzen den sendagai antitiroideoa da.[2] Karbimazola pro-droga bat da, eta horrek adierazten du heste-xurgapenaren ondoren metimazol izeneko forma aktiboa bihurtzen dela. Metimazolak peroxidasa entzimak tiroglobulinaren tirosina hondakinekin bat egitea eragotzi egiten du. Lotura hori iodoarekin lotzeak eragingo luke, eta, beraz, T3 eta T4 (tiroxina) hormona tiroideoen ekoizpena murriztea dakar.
Argibideak
Hipertiroidismoaren tratamendua, oro har, karbimazol-dosi altu batekin hasten da, 15-40 mg bitartean etengabe pazienteak funtzio tiroidea izan arte, eta gero 5-15 mg-ko mantentze-dosira murrizten da. Tratamendua dosi horietara jarraitu ohi da 12-18 hilabetez, eta, ondoren, sendagaia kentzeko lehen ahalegina egiten da.
Tiroide-hormona zirkulatzaileen aurkako ekintzaren hasiera azkarra da, baina askoz ere motelagoa da odoleko tiroide-hormona mailen beherakada erakusten duten ondorio klinikoen agerpena. Izan ere, tiroideoen aurkako farmakoek ez dute eragozten tiroide guruinean biltegiratutako hormonak (T3 eta T4) askatzea. Beraz, ondorio kliniko onuragarriak hormonak agortzen direnean bakarrik agertzen dira, eta hori etengabeko tratamendua hasi eta hilabete bat eta hiru hilabete bitartean gertatzen da.[3]
Albo-ondorio kaltegarriak
Batzuetan erupzioak edo azkura agertzen dira karbimazolaren tratamenduan zehar, eta efektu hori antihistaminikoekin maneiatu daiteke medikamentua utzi behar izan gabe. Hipersentikortasuna kontrolatu ezin zaien pazienteentzat, beste aukera batzuk adieraz daitezke, propiltiouraziloa barne.
Albo-ondoriorik larriena, ordea, agranulozitosia da, tratamendua bertan behera uztera behartu dezakeena.
↑(Portugesez)Sallum, Ana Carolina R. et al.. (2008). «Hipertireoidismo relacionado à síndrome de McCune Albright: relato de dois casos e revisão da literatura» Arq Bras Endocrinol Metab 52 (3): 556-561. doi:10.1590/S0004-27302008000300017..
↑(Gaztelaniaz)López Castellano, Alicia C.; Moreno Royo, Lucrecia; Villagrasa Sebastían, Victoria. (2005). Manual de farmacología: guía para el uso racional del medicamento. Elsevier, 233 or. ISBN 8481748544..