Bromik asit
![]() | |
![]() | |
Adlandırmalar | |
---|---|
Bromik asit | |
Diğer adlar Bromik(V) asit Hidrojen bromat | |
Tanımlayıcılar | |
| |
ChEBI |
|
ChemSpider |
|
ECHA InfoCard | 100.029.235 ![]() |
EC Numarası |
|
MeSH | Bromic+acid |
PubChem CID |
|
CompTox Bilgi Panosu (EPA) |
|
Özellikler | |
Molekül formülü | HBrO3 |
Molekül kütlesi | 128.91 g/mol |
Asitlik (pKa) | -2 |
Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa). | |
Bilgi kutusu kaynakları |
Hidrojen bromat olarak da bilinen bromik asit, HBrO3 moleküler formülüne sahip bir oksoasittir. Sadece sulu çözelti içinde bulunur.[1][2] Broma ayrışırken oda sıcaklığında sarıya dönen renksiz bir çözeltidir.[1][3] Bromik asit ve bromatlar güçlü oksitleyici ajanlardır ve Belousov-Zhabotinsky reaksiyonlarında yaygın bileşenlerdir.[3][4] Belousov-Zhabotinsky reaksiyonları denge olmayan termodinamiğin klasik bir örneğidir.
Ayrışma
Düşük konsantrasyonlar tamamen hidrojene ve bromata ayrılırken, yüksek konsantrasyonlar brom oluşturmak üzere ayrışır. Pozitif yüklü hipervalent brom, elektronegatif OH grubuna bağlı olduğu için bromik asidin yüksek dengesizliği açıklanabilir.[5]
Yapı
HBrO3'ün birkaç izomeri vardır.[5][6] Hesaplanan bağ uzunlukları aşağıda üç üst düzey G2MP2, CCSD(T) ve QCISD(T) teorisine göre listelenmiştir.[5]
Türler | HOOOBr | HOOBrO | HOBrO2 | HBrO3 |
---|---|---|---|---|
Br–O köprülü (Å) | 1.867 | 1.919 | 1.844 | — |
Br–O terminal (Å) | — | 1.635 | 1.598 | 1.586 |
Bu yapılar arasındaki büyük enerji bariyerleri izomerizasyonu mümkün kılmaz. HOBrO2 en kararlı izomerdir ve yukarıda resmedilen izomerdir.[6]
Sentezi
Bromik asit, baryum bromat ve sülfürik asit reaksiyonunun ürünüdür.[1]
- Ba(BrO3)2 + H2SO4 → 2 HBrO3 + BaSO4
Baryum sülfat suda çözünmez ve bir çökelti oluşturur. Sulu bromik asit, baryum sülfat çıkarılarak boşaltılabilir.
Kaynakça
- ^ a b c The Merck Index: An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals. 14th Edition. 2006.
- ^ Van Nostrand's Scientific Encyclopedia. Glenn D. Considine. Ninth Edition. Volume 1. p 554
- ^ a b Recipes for Belousov–Zhabotinsky reagents. J. Chem. Educ., 1991, 68 (4), 320. doi:10.1021/ed068p320 7 Mayıs 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- ^ The Source of the Carbon Monoxide in the Classical Belousov–Zhabotinsky Reaction. J. Phys. Chem. A., 2007, 111 (32), 7805–12 doi:10.1021/jp073512+ 2 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- ^ a b c Theoretical investigation of halogen-oxygen bonding and its implications in halogen chemistry and reactivity. Bioinorganic Chemistry and Applications, 2007, 1, 11/1–11/9
- ^ a b A Theoretical Examination of the Isomerization Pathways for HBrO3 Isomers. J. Phys. Chem. A, 2000, 104 (41), 9321-27. doi:10.1021/jp001604s 30 Ocak 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.