Vasile Cristea
Biskup tytularny Lebedos | |
Data i miejsce urodzenia | 24 lutego 1906 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 17 stycznia 2000 |
Miejsce pochówku | Cmentarz Campo Verano w Rzymie |
Urzędnik Kurii Rzymskiej | |
Okres sprawowania | 2 czerwca 1960 – 10 października 1987 |
Biskup tytularny Lebedos | |
Okres sprawowania | od 2 czerwca 1960 do śmierci |
Wyznanie | katolicyzm |
Kościół | |
Inkardynacja | asumpcjoniści, AA |
Śluby zakonne | 17 października 1933 |
Prezbiterat | 27 marca 1932 |
Nominacja biskupia | 2 czerwca 1960 |
Sakra biskupia | 8 września 1960 |
Data konsekracji | 8 września 1960 | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | Giovanni Mele | ||||||
Współkonsekratorzy | Giuseppe Perniciaro | ||||||
|
Vasile Cristea (ur. 24 lutego 1906 we wsi Şomoştelnic, zm. 17 stycznia 2000 w Rzymie) – duchowny i biskup rumuńskiego Kościoła greckokatolickiego, rektor rzymskiego Kolegium Pio Romeno, urzędnik Kurii rzymskiej.
Życiorys
Urodził się 24 lutego 1906 we wsi Şomoştelnic[1] w gminie Mica na terenie ówczesnej monarchii austro-węgierskiej. Ukończył znane liceum św. Bazylego Większego (Sfântul Vasile cel Mare) w Blaju, a później studia na tutejszej Akademii Teologicznej. W tym okresie zbliżył się do duchowości asumpcjonistów. 27 marca 1932 został wyświęcony na kapłana w tym zakonie, a 17 października 1933 złożył śluby zakonne[2][3][4].
Po wojnie sytuacja Kościoła greckokatolickiego stała się trudna na skutek nacisków ze strony komunistycznego rządu kierowanego przez Petru Groza. Vasile Cristea decyzją przełożonych został mianowany rektorem Papieskiego Kolegium Pio Romeno w Rzymie, miejsca, w którym kształcili się elitarni księża i teologowie Zjednoczonego Kościoła Rumuńskiego. Ze względu na przepisy narzucone przez partię komunistyczną nie mógł opuścić Rumunii normalną drogą. Aby dotrzeć do Rzymu, został mianowany sekretarzem nuncjusza apostolskiego w Rumunii, arcybiskupa Andrei Cassulo. W ten sposób otrzymał od Watykanu paszport dyplomatyczny i udało mu się przekroczyć granicę[3].
10 maja 1948 Vasile Cristea wraz z innymi duchownymi greckokatolickimi na Zachodzie odmówił złożenia przysięgi na wierność nowym władzom. Z tego powodu został uznany przez komunistów za zdrajcę ojczyzny[5].
Vasile Cristea był rektorem Papieskiego Kolegium Pio Romeno do 1950 roku[3].
1 grudnia 1948 komuniści zdelegalizowali Kościół greckokatolicki. Vasile Cristea próbował rekrutować uczniów do Kolegium spośród Rumunów, którzy wyemigrowali na Zachód, a później udostępnił je tymczasowo wiernym katolickich Kościołów wschodnich, którzy przyjechali studiować do Wiecznego Miasta[3].
Kiedy Watykan zaczął organizować greckokatolickie wspólnoty emigracyjne, Cristea zaangażował się w to przedsięwzięcie. 2 czerwca 1960 Jan XXIII powołał go do pracy w Kurii rzymskiej i nominował go biskupem tytularnym Lebedos. Vasile Cristea został wyświęcony na biskupa w 1960 roku. W 1967 prawosławny patriarcha Rumunii Justynian miał pretensje o wyświęcenie zbiegłego z kraju duchownego Vasile Cristea na biskupa[6].
Nowowyświęconemu biskupowi powierzono opiekę nad rumuńskimi wiernym greckokatolickim w wolnym świecie[3]. Choć jego miejscem zamieszkania zawsze pozostawał Rzym, opiekował się rumuńskimi misjami greckokatolickimi w Paryżu, Monachium, Madrycie i innych częściach Europy. W tym charakterze przeprowadzał wizytacje we Francji, Niemczech, Anglii i Stanach Zjednoczonych, wśród tamtejszych wspólnot rumuńskich[4]. Ponieważ w kraju obowiązywał zakaz odprawiania mszy greckokatolickich, biskup polecił wiernym słuchać Mszy św. w języku rumuńskim z Rzymu, transmitowanej przez Radio Watykańskie[3].
Uczestniczył w Soborze Watykańskim II. 16 października 1964 przemawiał do ojców soborowych, aby dać świadectwo o cierpieniach Kościoła podziemnego[3].
10 października 1987 złożył rezygnację z urzędu. Zmarł w Rzymie 17 stycznia 2000. Został pochowany na cmentarzu Campo Verano w kaplicy Papieskiego Kolegium Pio Romeno[1][4].
Przypisy
- ↑ a b Bishop Vasile Cristea [Catholic-Hierarchy] [online], www.catholic-hierarchy.org [dostęp 2022-05-30] .
- ↑ PS Vasile Cristea, episcop în exil vânat de comuniști | e-communio.ro [online], www.e-communio.ro [dostęp 2022-05-30] .
- ↑ a b c d e f g UrsuU. Liviu UrsuU., Episcopul Vasile Cristea comemorat la Blaj: douăzeci și doi de ani de la trecerea la Domnul [online], Biserica Română Unită cu Roma, Greco-Catolică, 17 stycznia 2022 [dostęp 2022-05-30] (rum.).
- ↑ a b c Rev Vasile Cristea (1906-2000) – Find a Grave... [online], www.findagrave.com [dostęp 2022-05-30] (ang.).
- ↑ "Spionaj" – Drama clericilor de la Vatican [online], jurnalul.ro [dostęp 2022-05-30] (rum.).
- ↑ Compromis, diletantism, mistificare şi diversiune în editarea documentelor privind Biserica Română Unită cu Roma (Greco-Catolică) în perioada comunistă [online], gabrielcatalan, 2 marca 2012 [dostęp 2022-05-30] (rum.).