Uściwierz
Fragment trzcinowisk przybrzeżnych | |||
Położenie | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Region | Polesie Zachodnie | ||
Morfometria | |||
Powierzchnia | 284 ha | ||
Wymiary • max długość • max szerokość |
| ||
Głębokość • maksymalna |
| ||
Położenie na mapie gminy Cyców ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa lubelskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu łęczyńskiego ![]() | |||
![]() | |||
|
![]() | Zobacz w indeksie Słownika geograficznego Królestwa Polskiego hasło Uściwierz |
Uściwierz – jezioro w południowo-wschodniej Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Cyców (wieś Wólka Nadrybska) i w gminie Ludwin (wieś Kaniwola)[1], o powierzchni 284 ha, długości 2,4 km, szerokości 1,8 km oraz maksymalnej głębokości 6,6 m. Uściwierz to jezioro krasowe, bezodpływowe. Jezioro to stanowi jedną z część systemu Kanału Wieprz-Krzna. Uściwierz to największe jezioro Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej.
Opis historyczny
Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1892 Uściwierz, zapewne „Uścimierz” – jezioro w powiecie włodawskim, w dobrach Nadrybie, śród całej grupy drobnych jezior wytworzonych widocznie z jednego wielkiego przez opadniecie wód. Dwa najbliższe, oddalone o niecałą wiorstę, są: Ratcze (od wschodu) i Bikcze (od północnego zachodu). Brzegi jezior niskie, bagniste i piaszczyste. Od zachodu i północy, rozległe bagniste lasy. Szerokość jeziora wynosi około 2 wiorsty i długość prawie tyleż samo. Obszar jeziora wraz z pobliskiemi drobnymi: Cieszacin, Uściwierzyk, Nadrybek wynosi 596 mórg. Głębokość dochodzi do 7 metrów.
Według noty „Wody spływają do Wieprza za pośrednictwem Świnki a może i Tyśmienicy” (opis podaje Bronisław Chlebowski SgKP)[2].
Przyroda
Nad jeziorem żyje kilka gatunków gadów, m.in. żółw błotny ma tu jedno z największych lęgowisk w Europie. Na wyspie w północnej części akwenu odpoczywają i żerują duże stada żurawi oraz ptaków sieweczkowatych. Akwen otacza szeroki pas trzcin[3].
W 2000 roku przeprowadzono badania orzęsków peryfitonowych w akwenie. Łącznie stwierdzono wówczas występowanie 54 taksonów orzęsków, z dominującym rzędem Cyrtophorida (21%, najwięcej gatunku Chilodonella uncinata). Znaczący był też udział rzędów: Prostomatida (18%) oraz Pleurostomatida, Peritrichida (najwięcej gatunku wirczyk konwaliowaty) i Heterotrichida (wszystkie po 11%). Stwierdzono również orzęski bakteriożerne Hypotrichida, zwłaszcza gatunek Aspidisca costata[4].
Również w 2000 roku przebadano pleuston eutroficzny jeziora i stwierdzono występowanie dwudziestu taksonów zoopleustonu, przy czym najliczniejsze były skoczogonki (od 80% do 98,8% pleustonu, zależnie od pory roku)[5].
Wędkarstwo
Jezioro jest jednym z najatrakcyjniejszych łowisk Lubelszczyzny (typ leszczowo-sandaczowy). Do 2002 woda była własnością Państwowego Gospodarstwa Rybackiego i (z uwagi na lęgowiska ptaków) wolno tu było wędkować od 15 lipca. W 2002 zbiornik przejął Polski Związek Wędkarski i po ustaleniach z ekologami, udostępnił jezioro całorocznie. Było intensywnie zarybiane karpiem i sumem. Do dużych rozmiarów dorasta tu karaś srebrzysty (do 3,5 kg). Z drapieżników dominują sandacze i szczupaki (do 12–16 kg). Oprócz tego w jeziorze żyją: węgorze, płocie i wzdręgi[3].
Przypisy
- ↑ Linia: Uściwierz. OpenStreetMap. [dostęp 2024-08-08].
- ↑ Uściwierz, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 838 .
- ↑ a b Roland Maziarka, Jezioro Uściwierz, w: Wiadomości Wędkarskie, nr 12/2003, s. 38–39, ISSN 0137-8104
- ↑ T. Mieczan, ''Sezonowa dynamika zmian zespołów peryfitonowych płytkiego litoralu jeziora Uściwierz (Polesie Lubelskie)'', w: ''Acta Agrophysica'', nr 67/2002, s. 173, 176, ISSN 1234-4125
- ↑ W. Płaska, ''Seasonal changes of zoopleuston in the shallow littoral zone in the Uściwierz Lake (the Lublin Polesie region)'', w: ''Acta Agrophysica'', nr 67/2002, s. 248, ISSN 1234-4125