Smużka ciemna
Sicista severtzovi[1] | |||
(Ognev, 1935) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Nadgromada | żuchwowce | ||
Gromada | ssaki | ||
Podgromada | żyworodne | ||
Infragromada | |||
Rząd | gryzonie | ||
Podrząd | Supramyomorpha | ||
Infrarząd | myszokształtne | ||
Nadrodzina | skoczkowce | ||
Rodzina | smużki | ||
Rodzaj | smużka | ||
Gatunek | smużka ciemna | ||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
Zasięg występowania | |||
![]() | |||
| |||
|
Smużka ciemna[3] (Sicista severtzovi) – gatunek gryzonia z rodziny smużek (Dipodidae), występujący we Europie Wschodniej.
Klasyfikacja
Gatunek został opisany naukowo w 1935 przez S. Ogniowa, który jako miejsce typowe wskazał rejon bobrowski w obwodzie woroneskim w Rosji. Wcześniej była uznawana za podgatunek smużki stepowej (Sicista subtilis), obecnie na podstawie kariotypu klasyfikuje się ją jako odrębny gatunek[4].
Występowanie
Smużka ciemna występuje w południowo-zachodniej Rosji i na Ukrainie. Gryzoń ten jest spotykany na otwartych obszarach stepów, lasostepów i łąk porośniętych wysokimi trawami. Jest naturalnie rzadka[2]
Biologia
Smużka ciemna prowadzi naziemny, samotny tryb życia. Żywi się nasionami i owadami. Zimą hibernuje, rozmnaża się raz w roku po przebudzeniu ze snu zimowego[2].
Populacja
Gryzoń ten jest naturalnie rzadki, ale nie stwierdzono spadku jego liczebności. Zamieszkuje dość duży obszar i jest uznawany za gatunek najmniejszej troski. Zagrożeniem dla smużki ciemnej może być utrata środowiska, jako że występuje ona na żyznych terenach, sprzyjających rolnictwu[2].
Przypisy
- ↑ Sicista severtzovi, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c d K.K. Tsytsulina K.K. i inni, Sicista severtzovi, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020, wersja 2020-2 [dostęp 2020-11-15] (ang.).
- ↑ Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 230. ISBN 978-83-88147-15-9.
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Sicista severtzovi. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2016-02-16]