Rezerwat przyrody Kępa Redłowska
![]() Kępa Redłowska w centralnej części zdjęcia. Widok z tarasu widokowego „Orange Gdynia Kolibki”. | |||
rezerwat krajobrazowy | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Mezoregion | |||
Data utworzenia | 1938 | ||
Akt prawny | Dz. Urz. Województwa Pomorskiego z 1938 r. Nr 23, poz. 271[1] | ||
Powierzchnia | 121,91 ha | ||
Położenie na mapie Gdyni ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa pomorskiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Rezerwat Kępa Redłowska – krajobrazowy rezerwat przyrody o powierzchni 121,91[1] ha utworzony w 1938 roku, w granicach administracyjnych Gdyni, w Redłowie.
Charakterystyka
Rezerwat jest częścią nadmorskiej klifowej wysoczyzny morenowej zwanej Kępą Redłowską. Celem ochrony jest zachowanie naturalnych lasów bukowych oraz naturalnego stanowiska jarząba szwedzkiego. W rezerwacie występują charakterystyczne rośliny (rokitnik zwyczajny, podrzeń żebrowiec, wawrzynek wilczełyko, bluszcz pospolity) i specyficzne procesy geologiczne abrazji morskiej. Jest to pierwszy rezerwat utworzony na obszarze byłego województwa gdańskiego (historycznego woj. pomorskiego sprzed 1939 roku) i jeden z najstarszych w Polsce.
Geologia
Wysoki brzeg w Orłowie ma budowę wielowarstwową i składa się z gliny zwałowej, piasku o różnej granulacji (często z rdzawymi naciekami pochodzącymi od związków żelaza), iłu przewarstwionego piaskiem mułkowym, warstwy kamieni zwanej brukiem morenowym oraz piasku zawierającego pył węglowy. U samej podstawy ściany zalegają głazy narzutowe, znajduje się tam również wychodnia złoża węgla brunatnego (z zachowanymi pniami dawnych drzew), odsłaniana w czasie sztormów[2].
Awifauna
Najpowszechniej występują tu stada łabędzi niemych, łysek, a także kaczek: krzyżówek, czernic i gągołów. Żywią się one głównie glonami i bezkręgowcami zbieranymi z dna i głazów. Inne spotykane tutaj ptaki to mewy: śmieszki, siwe, srebrzyste oraz siodłate. Rzadziej obserwowane są żywiące się rybami kormorany. Podczas ostrych zim zalatują niekiedy z zamarzniętych wód słodkich nurogęsi[3].
Przypisy
- ↑ a b Rezerwat przyrody Kępa Redłowska. [w:] Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-05-21].
- ↑ Dariusz Podbereski, Marcin S. Wilga: Wędrówki Przyrodnicze, Trasy wycieczek przyrodniczych. Gdańsk: Wydawnictwo Gdańskie, 1995, s. 120. ISBN 83-85843-48-5.
- ↑ 8. Ptaki wodne spotykane w sąsiedztwie Kępy Redłowskiej, miasto Gdynia, tablica informacyjna in situ