Pistolet Browning M1910
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Producent | |||
Rodzaj | pistolet samopowtarzalny | ||
Historia | |||
Produkcja | 1910–1954 | ||
Dane techniczne | |||
Kaliber | 7,65 lub 9 mm | ||
Nabój | |||
Magazynek | pudełkowy 7 nab. (7,65 mm) lub 6 nab (9 mm) | ||
Wymiary | |||
Długość | 152 mm | ||
Długość lufy | 88 mm | ||
Masa | |||
broni | 0,6 kg | ||
|
Browning M1910 – belgijski pistolet samopowtarzalny skonstruowany przez Johna Mosesa Browninga.
Historia
W 1900 roku belgijskie zakłady Fabrique Nationale rozpoczęły produkcję pistoletu Browning No 1. była to udana konstrukcja, ale szybki postęp techniczny sprawił, że już po kilku latach stała się przestarzała. Dlatego w 1910 roku FN rozpoczęło produkcję nowego pistoletu oznaczonego jako Model 1910.
Nowy pistolet podobnie jak No 1 był konstrukcją Johna Browninga. Największą nowością była sprężyna powrotna owinięta naokoło lufy. M1910 był pierwszym produkowanym seryjnie pistoletem z tak umieszczoną sprężyną powrotną.
Nowy pistolet był produkowany w wersjach kalibru 7,65 mm (nabój 7,65 mm Browning taki sam jak w No 1), oraz 9 × 17 mm (nabój 9 mm Browning Short).
Z pistoletu Browning M1910 kalibru 9x17 mm[1] o numerze seryjnym 19074, który dziś można zobaczyć w Heeresgeschichtliches Museum w Wiedniu, Gawriło Princip zastrzelił 28 czerwca 1914 w Sarajewie arcyksięcia Franciszka Ferdynanda i jego żonę Zofię.
W 1922 roku w oparciu o M1910 J. M. Browning skonstruował pistolet Browning M1910/22 przeznaczony dla armii jugosłowiańskiej o przedłużonej lufie i chwycie i powiększonym magazynku.
Pistolet Browning Model 1910 był produkowany głównie na rynek cywilny (zarówno europejski jak i amerykański), ale duża liczba tych pistoletów znalazła się także na uzbrojeniu formacji policyjnych w wielu krajach europejskich. Produkcję tego pistoletu zakończono w 1954 roku.
Opis
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b0/Browning_1910_demontiert.jpg/250px-Browning_1910_demontiert.jpg)
Browning M1910 był bronią samopowtarzalną. Zasada działania oparta na odrzucie zamka swobodnego. Mechanizm spustowy bezkurkowy. W przeciwieństwie do innych pistoletów Browninga sprężyna powrotna umieszczona jest wokół lufy, a nie na żerdzi pod lufą, co powoduje charakterystyczną zmianę kształtu broni.
Bezpiecznik nastawny. Skrzydełko bezpiecznika po lewej stronie zamka. Dodatkowo M1910 posiadał automatyczny bezpiecznik chwytowy.
M1910 był zasilany z wymiennego, jednorzędowego magazynka pudełkowego o pojemności 7 lub 6 naboi (zależnie od kalibru), umieszczonego w chwycie. Przycisk zwalniania magazynka znajdował się u dołu chwytu.
Lufa gwintowana.
Przyrządy celownicze mechaniczne, stałe (muszka i szczerbinka).
Przypisy
- ↑ p. 241., [w:] RichardR. Belfield RichardR., A Brief History of Hitmen and Assassinations., 2011 .
Bibliografia
- A.E. Hartink, Encyklopedia pistoletów i rewolwerów, DEBIT 2002. ISBN 83-7167-181-4