Perć Akademików
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ab/Babia_G%C3%B3ra_035.jpg/240px-Babia_G%C3%B3ra_035.jpg)
![]() | Zobacz multimedia związane z tematem: Perć Akademików |
Perć Akademików – pieszy szlak turystyczny w masywie Babiej Góry w Beskidach Zachodnich. Znakowany na żółto, prowadzi ze Skrętu Ratowników, leżącego na Górnym Płaju w niewielkiej odległości od schroniska na Markowych Szczawinach, na szczyt Babiej Góry zwany Diablakiem. Szlak – mimo niewielkiej długości – jest jednym z najciekawszych i najtrudniejszych w polskich Beskidach. Wyznakowany został 11 czerwca 1925 roku przez Władysława Midowicza[1].
Szlak przebiega przez Babiogórski Park Narodowy. Podchodzi on na szczyt Babiej Góry od najbardziej stromej – północnej strony. Aby ułatwić poruszanie się tym szlakiem turystów zamontowano na nim w miejscu o największych trudnościach łańcuchy i klamry, co czyni go de facto jedynym takim szlakiem w Beskidach (na Głównym Szlaku Beskidzkim na odcinku Hala Słowianka – Hala Rysianka znajduje się około metrowej długości łańcuch)[2]. Szlak jest zamykany zimą ze względu na zagrożenie lawinowe[1]. Perć Akademików jest szlakiem jednokierunkowym, przeznaczonym tylko do podchodzenia, o czym informuje stosowna tablica na szczycie Babiej Góry.
Najtrudniejszym miejscem na szlaku jest ośmiometrowej wysokości pionowa ściana o nazwie Czarny Dziób, na którą trzeba się wspiąć. Przejście to jest zabezpieczone łańcuchem i sześcioma klamrami. Znajduje się na wysokości około 1540 metrów nad poziomem morza[3].
Historia
W roku 1894 Beskidenverein wyznaczyło kilka szlaków na Babiej Górze. Między innymi szlak żółty z Zawoi Czatoża do Markowych Szczawin. Po otwarciu w 1906 roku przez PTT schroniska na Markowych Szczawinach szlak został przemalowany przez Wawrzyńca Szkolnika w jednopaskowym systemie używanym wtedy przez PTT (patrz: szlak turystyczny). Jego barwa (żółta) została zachowana. W czerwcu roku 1925 szlak ten przemalował Władysław Midowicz na system dwupaskowy i jednocześnie przedłużył go na szczyt Babiej Góry. To właśnie ten odcinek (przedłużenie z Markowych Szczawin na szczyt Babiej Góry) jest obecnie nazywany „Percią Akademików”. Rok później W. Midowicz zmienił oznakowanie całego szlaku na system trójpaskowy, który po dziś dzień jest stosowany przez PTTK[1] oraz m.in. przez sąsiednią Słowację.
Na oryginalnym drogowskazie z 1925 r. szlak nosi nazwę „Perć na Babią Górę”, używano też nazwy „Skalna Perć” i "Perć Taternicka". W przewodniku profesora Kazimierza Sosnowskiego szlak nazwany został „Percią Taternicką”. Władysław Midowicz nadał mu nazwę „Perć Akademików”, obecnie nazywany jest „Akademicką Percią” – nazwa ta weszła do użytku po II wojnie światowej[1].
Przebieg szlaku
Odległość | Czas (h) | Wysokość (n.p.m.) | Atrakcje | Punkt | Skrzyżowania szlaków |
---|---|---|---|---|---|
0,0 km ![]() | 0:00 | 1180 m | ![]() ![]() (muzeum turystyki górskiej) | Schronisko PTTK na Markowych Szczawinach | ![]() ![]()
|
0,3 km ![]() | 0:08 | 1195 m | ![]() | Skręt Partyzantów | |
0,9 km ![]() | 0:25 | 1210 m | ![]() | Skręt Ratowników | ![]() |
1,9 km ![]() | 1:00 | 1480 m | ![]() ![]() | Perć Akademików (Piarżysty Źleb) | |
2,2 km ![]() | 1:15 | 1530 m | ![]() ![]() | Perć Akademików (łańcuchy) – ostre podejście | |
2,5 km ![]() | 1:30 | 1725 m | ![]() ![]() ![]() | Babia Góra – Diablak | ![]() ![]() ![]() ![]()
|
- p
- d
- e
Przypisy
- ↑ a b c d StanisławS. Figiel StanisławS., PiotrP. Krzywda PiotrP., Beskid Żywiecki: przewodnik, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006, ISBN 83-89188-59-7 .
- ↑ W przeszłości łańcuch znajdował się również na szlaku niebieskim z Żegiestowa do bacówki nad Wierchomlą w Beskidzie Sądeckim. Obecnie pozostały po nim tylko słupki.
- ↑ Perć Akademików – Klub Góry-Szlaki [online], gory-szlaki.pl [dostęp 2015-12-24] .