Parnita
![]() | Ten artykuł dotyczy masywu w Grecji. Zobacz też: Parnes – miejscowość we Francji. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/Parnitha_satellite_map-blank.jpg/280px-Parnitha_satellite_map-blank.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/Parnitha_Moni_Kleiston.jpg/280px-Parnitha_Moni_Kleiston.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/db/Parnitha_some_snow_3_Feby_2010.jpg/280px-Parnitha_some_snow_3_Feby_2010.jpg)
Parnita (nwgr. Πάρνηθα) lub Parnis (stgr. Πάρνης)[1] – porośnięty gęstym lasem masyw górski w Grecji, w Attyce, na północ od Aten, wznoszący się na 1413 m n.p.m.
Większość masywu wydzielono jako Park Narodowy Góry Parnita – strefę ochronną bogatej flory i fauny, a wśród nich ostatnich w Europie stad jeleni szlachetnych[2], opisywanych przez Greków jeszcze w starożytności. Do niedawna całość masywu pokryta była około tysiącletnim lasem, sosnowym na obrzeżach, jodłowym i świerkowym w jądrze puszczy[3]. Latem 2007 główną część tego lasu strawił ogromny pożar. Z pożogi ocalały lasy, na zboczach górskich od strony Aten, park i lasy królewskie w miejscowości Tatoi oraz ich przedłużenie w stronę luksusowego osiedla podmiejskiego Politia Hypokratous. Rozległy obszar pogorzeliska objęły prace zabezpieczające przed erozją oraz zalesienia sadzonkami.
Na florę Parnity składa się 818 gatunków roślin, w tym wiele zagrożonych[2]. Aktualnie zachodnie zbocza gór porośnięte są zwartym, sięgającym do najwyższego ze szczytów drzewostanem jodły greckiej i sosny alepskiej. Inne występujące tutaj gatunki to m.in. dąb ostrolistny, dąb omszony, jesion mannowy, jak również krzaki twardolistne[2]. U podnóża, poniżej 300 m n.p.m., rozpościerają się pastwiska i grunty orne, a od strony wschodniej Ateny.
Asfaltowa droga z Aten serpentynami wiedzie do usytuowanego w wyższych partiach masywu hotelu i kasyna Mont Parnes, do schronisk Bafi i Flamburi oraz w pobliże położonych na samym szczycie Parnity wieży telewizyjnej i radaru wojskowego. Roztacza się stąd widok na całą prawie Attykę oraz otaczające ją z trzech stron morza i wyspy. Inna droga wiedzie do parku rodzinnej rekreacji oraz dawnych lasów królewskich w Tatoi, od 2007 także stanowiących część Parku Narodowego Góry Parnita, a dalej do Politii Hypokratous.
Na najbliższy ze szczytów, zwany Mont Parnes (czyli ten z kasynem, lecz nie najwyższy szczyt masywu Parnita) kursuje też kolej linowa, dużej przepustowości, ogólnodostępna i bezpłatna, podobnie jak parking, zlokalizowany przy dolnej platformie wagoników.
W publikacjach, nawet naukowych, Góra Parnita często bywa mylona z odległym o ok. 180 km od Aten masywem Parnasu (gr. Παρνασσός), także greckim parkiem narodowym. Ponieważ na południowym zboczu Parnity także leży sławna grota, w której czczony był bożek Pan[4], Ateńczycy sugerują, że to Parnita, a nie Parnas, w starożytności stanowiła siedlisko Muz[5].
Na południowych zboczach góry, za miejscowością Fili (gr. Φυλή), usytuowane są trzy zabytki architektury. Są to:
- zamek Fili – ateńska strażnica z IV wieku p.n.e[6]
- dobrze zachowany starożytny górski szlak handlowy (obecnie ścieżka archeologiczna Fili's)
- kaplica cudownego obrazu Matki Boskiej z Dzieciątkiem, wybudowana najpóźniej w 1204 przy klasztorze żeńskim Moni Kliston, za Fili.
Przypisy
- ↑ nazwy zalecane przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej, s. 107
- ↑ a b c Parnitha. Greek National Tourism Organisation. [dostęp 2010-02-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-27)]. (ang.).
- ↑ Wstęp. Parnitha National Park. [dostęp 2010-02-08]. (ang.).
- ↑ "Greece" Dana Facaros, Linda Theodorou, str.164: "Sławna grota Pana..."
- ↑ Jeden z licznych przykładów literatury fachowej, jednak mieszającej te dwie, dobrze widoczne na mapach góry: Parnita i Parnas [1] w tym przypadku chodzi o górę Parnas, a nie Partnita, o czym zaświadcza nazwa miejscowości Korykio. Natomiast w tym przypadku chodzi o górę Parnita: [2] i także z grotą Pana i Muz
- ↑ "Greece" Dana Facaros, Linda Theodorou, str.165
Zobacz też
![]() | Zobacz multimedia związane z tematem: Parnita |
Linki zewnętrzne
- Strona Parku Narodowego Góry Parnita (ang. • gr.)