Odynoke
Państwo |
|
---|---|
Obwód | |
Rejon | pustomycki |
Powierzchnia | 0,27 km² |
Populacja (2001) • liczba ludności • gęstość |
|
Nr kierunkowy | +380 3230 |
Kod pocztowy | 81161 |
Położenie na mapie obwodu lwowskiego ![]() | |
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |
![]() |
Odynoke (ukr. Одиноке; hist. Einsiedel) – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie pustomyckim. W 2001 roku liczyła 176 mieszkańców[1].
Historia
Wieś Einsiedel została założona w 1786 roku w procesie kolonizacji józefińskiej przez niemieckich mennonitów na gruntach wsi Serdyca. Cesarz Józef II odwiedził wieś w 1786 otrzymując tomik poezji dziękczynnej[2]. Początkowo mennonici byli wbrew ich własnej woli traktowani jako luteranie, własny zbór założyli oni dopiero w 1909 roku, kiedy liczba mennonickich rodzin przekroczyła w Einsiedel i sąsiednim Falkensteinie ustawową liczbę 100[2].
W II Rzeczypospolitej miejscowość stanowiła początkowo samodzielną gminę jednostkową. 1 sierpnia 1934 roku w ramach reformy na podstawie ustawy scaleniowej została włączona do zbiorowej gminy wiejskiej Ostrów w powiecie lwowskim, w województwie lwowskim[3]. W 1921 roku gmina Einsiedel liczyła 321 mieszkańców (157 kobiet i 164 mężczyzn) i znajdowało się w niej 56 budynków mieszkalnych. 126 osób deklarowało narodowość ukraińską (rusińską), 119 – niemiecką, 73 – polską, 3 – żydowską. 128 osób deklarowało przynależność do wyznania greckokatolickiego, 119 – do ewangelickiego, 71 – do rzymskokatolickiego, 3 – do mojżeszowego[4].
11 maja 1939 roku zmieniono nazwę wsi na Średnia[5]. Po II wojnie światowej miejscowość weszła w struktury administracyjne Związku Radzieckiego i została przemianowana na Odynoke[1].
Według danych z 2001 roku 100% mieszkańców jako język ojczysty wskazało ukraiński[6].
Przypisy
- ↑ a b с Одиноке, Львівська область, Пустомитівський район. Офіційний портал Верховної Ради України. [dostęp 2016-08-02]. (ukr.).
- ↑ a b Henryk Lepucki: Działalność kolonizacyjna Marii Teresy i Józefa II w Galicji 1772-1790 : z 9 tablicami i mapą. Lwów: Kasa im. J. Mianowskiego, 1938, s. 102.
- ↑ Dz.U. z 1934 r. nr 64, poz. 546
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. Tom XIII. Województwo lwowskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924, s. 24.
- ↑ M.P. 1939 nr 108 poz. 252.
- ↑ Таблиця: 19A050501_02_046. Розподіл населення за рідною мовою, Львівська область (1,2,3,4). Офіційна сторінка Всеукраїнського перепису населення. [dostęp 2016-08-02]. (ukr.).
Linki zewnętrzne
- Einsiedel, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 317 .
- o wsi Einsiedel w haśle Serdyca, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 437 .