Nurnik aleucki
Cepphus columba[1] | |||
Pallas, 1811 | |||
![]() Nurniki aleuckie w szacie godowej | |||
![]() Szata spoczynkowa | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | siewkowe | ||
Podrząd | mewowce | ||
Rodzina | alki | ||
Podrodzina | alki | ||
Rodzaj | Cepphus | ||
Gatunek | nurnik aleucki | ||
Synonimy | |||
| |||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
Zasięg występowania | |||
![]() | |||
| |||
| |||
|
Nurnik aleucki[4] (Cepphus columba) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny alk (Alcidae).
Zasięg, środowisko
Gniazda zakłada w niszach skalnych na wybrzeżach północnego Pacyfiku – od północno-wschodniej Syberii po Wyspy Kurylskie na południu i od zachodnich krańców Alaski przez zachodnie wybrzeża Ameryki Północnej po południową Kalifornię; ponadto na Aleutach i Wyspach Komandorskich. Zimuje na morzu, zwykle w pobliżu miejsc lęgowych, choć ptaki z Alaski przemieszczają się na południe, a z Kalifornii na północ[5].
Morfologia
Długość ciała 30–35 cm, rozpiętość skrzydeł 55–59 cm, masa ciała 450–550 g[6].
Cienka szyja, zaokrąglona głowa, długi, ostro zakończony dziób. Na skrzydłach widoczne duże, białe plamy z 1 lub 2 czarnymi klinami. Dziób ciemnoczerwony do czarnego. Wnętrze dzioba oraz nogi jaskrawopomarańczowoczerwone. Upierzenie w szacie godowej czarne. W zimie szare i białe plamki z ciemnym spodem skrzydeł. Obie płci są podobne.
Status
IUCN uznaje nurnika aleuckiego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku[3]. W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała liczebność światowej populacji lęgowej na 360 tysięcy osobników[7]. BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny[3][5].
Podgatunki
Wyróżnia się 5 podgatunków C. columba[8][9]:
- C. c. snowi Stejneger, 1897 – nurnik kurylski[4] – Wyspy Kurylskie
- C. c. kaiurka Portenko, 1937 – Wyspy Komandorskie do zachodnio-środkowych Aleutów
- C. c. columba Pallas, 1811 – nurnik aleucki[4] – północno-wschodnia Syberia (w tym Kamczatka) przez Morze Beringa po zachodnią Alaskę
- C. c. adiantus Storer, 1950 – środkowe Aleuty do północno-zachodnich wybrzeży USA (Waszyngton)
- C. c. eureka Storer, 1950 – zachodnie wybrzeże USA (Oregon, Kalifornia)
Przypisy
- ↑ Cepphus columba, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ D. Lepage: Pigeon Guillemot Cepphus columba. [w:] Avibase [on-line]. [dostęp 2023-03-07]. (ang.).
- ↑ a b c Cepphus columba, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ a b c Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Alcinae Leach, 1820 - alki (wersja: 2022-09-29). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2023-03-07].
- ↑ a b Species factsheet: Cepphus columba. BirdLife International. [dostęp 2023-03-07]. (ang.).
- ↑ Pigeon Guillemot Identification. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2023-03-07]. (ang.).
- ↑ Pigeon Guillemot Life History. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2023-03-07]. (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v13.1). [dostęp 2023-03-07]. (ang.).
- ↑ Pigeon Guillemot (Cepphus columba). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-21)]. (ang.).
Bibliografia
- Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- Britannica: animal/pigeon-guillemot
- SNL: beringteist