NGC 2276
![]() NGC 2276 (HST) | |||
Odkrywca | |||
---|---|---|---|
Data odkrycia | 26 czerwca 1876 | ||
Dane obserwacyjne (J2000) | |||
Gwiazdozbiór | |||
Typ | spiralna z poprzeczką (SBc) | ||
Rektascensja | 07h 27m 13,6s | ||
Deklinacja | +85° 45′ 18″ | ||
Przesunięcie ku czerwieni | 0,008062[1] | ||
Jasność obserwowana | 11,3m | ||
Rozmiary kątowe | 2,3' × 1,9' | ||
Alternatywne oznaczenia | |||
UGC 3740, IRAS07101+8550, MCG 14-4-28, KCPG 127A, ZWG 362.42, ZWG 363.27, 7ZW 134, ARP 25, ARP 114, PGC 21039 | |||
|
NGC 2276 (również PGC 21039 lub UGC 3740) – galaktyka spiralna z poprzeczką (SBc), znajdująca się w gwiazdozbiorze Cefeusza.
Nazwa i odkrycie
Została odkryta 26 czerwca 1876 roku przez Friedricha Winnecke[2].
Została dwukrotnie skatalogowana w Atlasie Osobliwych Galaktyk – jako Arp 25 oraz razem z sąsiednią NGC 2300 – jako Arp 114[3].
Charakterystyka
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/NGC2276_and_NGC2300.jpg/220px-NGC2276_and_NGC2300.jpg)
Należy do typu galaktyk spiralnych z poprzeczką (SBc), położona jest w gwiazdozbiorze Cefeusza.
Galaktyka należy do grupy galaktyk NGC 2300, do której należy także jej główny składnik optyczny NGC 2300 oraz NGC 2268 i IC 455, a także prawdopodobnie UCG 03670[4]. NGC 2276 jest galaktyką gwiazdotwórczą, rocznie w galaktyce powstają gwiazdy o łącznej masie 5-15 M☉[4].
Obiekt ma asymetryczny kształt, jej zachodni brzeg tworzy „dziób”, a wschodnia część to wyraźny „ogon”, w którym zachodzą niezwykle intensywne procesy gwiazdotwórcze[5]. Nietypowy kształt galaktyki był przedmiotem wielu badań i o ile oczywiste jest, że galaktyka została zniekształcona poprzez interakcję z innymi obiektami, nie osiągnięto jeszcze konsensusu jaki proces fizyczny doprowadził do kształtu w jakim jest współcześnie obserwowana[6].
W galaktyce tej zaobserwowano liczne supernowe: SN 1962Q, SN 1968V, SN 1968W, SN 1993X i SN 2005dl[7] oraz nietypowo wiele źródeł rentgenowskich[6] – dotychczas odkryto piętnaście takich obiektów, z czego przynajmniej osiem klasyfikowanych jest jako ultraintensywne źródła rentgenowskie[8].
Zobacz też
- NGC 2276-3c – czarna dziura o masie pośredniej znajdująca się w jednym z ramion galaktyki
- XMMU J072649.2+854555 – pierwsze odkryte w tej galaktyce ultraintensywne źródło rentgenowskie
Przypisy
- ↑ NGC 2276 w bazie SIMBAD (ang.)
- ↑ Courtney Seligman: NGC 2276. [w:] Celestial Atlas [on-line]. [dostęp 2014-12-18]. (ang.).
- ↑ Halton Arp: Atlas of Peculiar Galaxies. California Institute of Technology, 1966. [dostęp 2014-12-18]. (ang.).
- ↑ a b A.A. Wolter A.A., NGC 2276: a remarkable galaxy with a large number of ULXs, s. 1 .
- ↑ A.A. Wolter A.A., NGC 2276: a remarkable galaxy with a large number of ULXs, s. 1-2 .
- ↑ a b A.A. Wolter A.A., NGC 2276: a remarkable galaxy with a large number of ULXs, s. 2 .
- ↑ List of Supernovae. [w:] IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams [on-line]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna. [dostęp 2014-12-18]. (ang.).
- ↑ A.A. Wolter A.A., NGC 2276: a remarkable galaxy with a large number of ULXs, s. 10 .
Bibliografia
- AnnaA. Wolter AnnaA., NGC 2276: a remarkable galaxy with a large number of ULXs, arXiv, 8 lutego 2015 [dostęp 2015-03-02] (ang.).
Linki zewnętrzne
- NGC 2276 w serwisie SEDS.org (Revised NGC and IC Catalog) (ang.)
- NGC 2276 w bazie SIMBAD (ang.)
- NGC 2276 w NASA/IPAC Extragalactic Database (ang.)