Małgorzata Zwiercan
Data i miejsce urodzenia | 6 lipca 1958 | ||
---|---|---|---|
Zawód, zajęcie | polityk, przedsiębiorca | ||
Stanowisko | posłanka na Sejm VIII kadencji (2015–2019) | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Małgorzata Grażyna Zwiercan z domu Gasperowicz[1] (ur. 6 lipca 1958 w Gdyni[2]) – polska polityk, terapeutka i przedsiębiorca, działaczka opozycji demokratycznej w okresie PRL, w latach 2015–2019 posłanka na Sejm VIII kadencji, w latach 2021–2023 komendant główny Ochotniczych Hufców Pracy.
Życiorys
W drugiej połowie lat 80. związana z Solidarnością Walczącą. Brała udział w nadawaniu audycji radiowych, zajmowała się redakcją techniczną biuletynu „Poza Układem” oraz dystrybucją wydawnictw drugiego obiegu. Pomagała także ukrywającym się działaczom SW. W 1990 uczestniczyła w prezydenckiej kampanii wyborczej Kornela Morawieckiego[3].
W okresie III RP przez ponad 20 lat nie angażowała się politycznie. Ukończyła studium terapii uzależnień w jednostce akredytowanej przez PARPA[4]. W 2013 została zawodowym instruktorem terapii uzależnień[5]. Zajęła się również prowadzeniem własnej działalności gospodarczej w tym sektorze. Była fundatorką Kaszubskiej Fundacji Podaruj Dzieciom Nowe Życie oraz współorganizatorką Fundacji Pomorska Inicjatywa Historyczna[6]. Później uzyskała magisterium z zarządzania i inżynierii produkcji w Gdańskiej Szkole Wyższej[7]. Odbyła studia podyplomowe typu Executive MBA, a także studia podyplomowe z zarządzania w ochronie zdrowia i zarządzania w agrobiznesie[7].
W wyborach parlamentarnych w 2015 kandydowała do Sejmu w okręgu gdyńskim z pierwszego miejsca na liście komitetu wyborczego wyborców Kukiz’15, zorganizowanego przez Pawła Kukiza. Uzyskała mandat posłanki VIII kadencji, otrzymując 11 822 głosy[8]. W Sejmie została przewodniczącą Komisji Polityki Senioralnej i członkinią Komisji Zdrowia. Dołączyła do kilku zespołów parlamentarnych, m.in. została przewodniczącą Parlamentarnego Zespołu ds. Rozwiązywania Problemów Uzależnień oraz wiceprzewodniczącą Parlamentarnego Zespołu ds. Dzieci[2].
14 kwietnia 2016, podczas głosowania nad wyborem sędziego Trybunału Konstytucyjnego, oddała głos za nieobecnego Kornela Morawieckiego[9]. Tego samego dnia posłanka została wykluczona z klubu Kukiz’15[10]. 18 maja tego samego roku współtworzyła koło poselskie Wolni i Solidarni (pod przewodnictwem Kornela Morawieckiego)[11], zostając jego sekretarzem. 18 listopada 2016 zarejestrowała, wspólnie z Kornelem Morawieckim i Ireneuszem Zyską, partię o tej samej nazwie[12][13], z której później wystąpiła. W lutym 2019 w związku z głosowaniem „na dwie ręce” prokurator Prokuratury Okręgowej w Warszawie postawił jej zarzut przekroczenia uprawnień służbowych[14]. W listopadzie 2019 prokurator skierował akt oskarżenia o czyn z artykułu 231 kodeksu karnego[15]. Proces w tej sprawie rozpoczął się w październiku 2021[16]. W czerwcu 2022 została za to nieprawomocnie skazana m.in. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby, orzeczono grzywnę oraz zakaz zajmowania stanowiska funkcjonariusza publicznego w jednostkach administracji rządowej i samorządowej na okres pięciu lat[17][18]. W styczniu 2023 Sąd Okręgowy w Warszawie złagodził karę poprzez orzeczenie wyłącznie grzywny oraz skrócenie okresu zakazu zajmowania stanowisk do dwóch lat[18].
30 września 2019, w związku z rozpadem koła poselskiego WiS po śmierci Kornela Morawieckiego, została posłanką niezrzeszoną. W wyborach w tym samym roku nie uzyskała poselskiej reelekcji, kandydując z gdyńskiej listy Prawa i Sprawiedliwości (otrzymała 7879 głosów)[19][20]. Już po wyborach, przed końcem upływającej kadencji, przystąpiła w Sejmie do klubu PiS[2]. W grudniu 2019 została zatrudniona jako ekspert w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów[15].
W październiku 2021 została komendantem głównym Ochotniczych Hufców Pracy[21]. Powołano ją w skład Rady do Spraw Działaczy Opozycji Antykomunistycznej oraz Osób Represjonowanych z Powodów Politycznych[22]. Funkcję komendanta głównego OHP pełniła do grudnia 2023.
Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2011)[23]
- Krzyż Wolności i Solidarności (2016)[24]
- Medal „Pro Patria” (2019)[25]
- Medal 100-lecia Odzyskania Niepodległości (2019)[26]
- Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (2016)[27]
- Odznaka honorowa „Działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych” (2017)
- Krzyż Solidarności Walczącej[6]
Życie prywatne
Zamężna z Romanem Zwiercanem.
Przypisy
- ↑ Oświadczenie majątkowe na stronie Sejmu RP. [dostęp 2023-12-20].
- ↑ a b c Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2019-10-17].
- ↑ Andrzej Kołodziej, Roman Zwiercan: Solidarność Walcząca Oddział Trójmiasto 1982–1990. Gdynia: Fundacja Pomorska Inicjatywa Historyczna, 2012, s. 386. [dostęp 2022-06-20].
- ↑ Kadra. terapia-24.pl. [dostęp 2015-10-25].
- ↑ Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2017-08-18].
- ↑ a b Biografia. zwiercan.pl. [dostęp 2015-10-25].
- ↑ a b Komendant Główny OHP Małgorzata Zwiercan. ohp.pl. [dostęp 2023-11-24].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
- ↑ Głosowanie nr 61 na 16. posiedzeniu Sejmu. Pkt 26. porz. dzien. Wybór sędziego Trybunału Konstytucyjnego. sejm.gov.pl, 14 kwietnia 2016. [dostęp 2016-04-14].
- ↑ Małgorzata Zwiercan usunięta z klubu Kukiz’15. onet.pl, 14 kwietnia 2016. [dostęp 2017-11-18].
- ↑ Powstało koło poselskie „Wolni i Solidarni”. onet.pl, 18 maja 2016. [dostęp 2016-05-19].
- ↑ Są z nami. wolniisolidarni.org. [dostęp 2016-12-06].
- ↑ Wolni i Solidarni. imsig.pl. [dostęp 2017-08-19].
- ↑ Zarzuty dla posłanki Małgorzaty Zwiercan. Poszło o głosowanie „na dwie ręce”. dziennik.pl, 28 lutego 2019. [dostęp 2019-09-30].
- ↑ a b Głosowała za Kornela Morawieckiego „na dwie ręce”, została ekspertem w kancelarii premiera. tvn24.pl, 13 grudnia 2019. [dostęp 2019-12-14].
- ↑ Paweł Płuska: „Wystarczy, że głosujesz na dwie ręce dla PiS-u, PiS o tobie nie zapomni”. tvn24.pl, 25 października 2021. [dostęp 2021-10-25].
- ↑ Aleksander Żuławnik: Była posłanka Małgorzata Z. głosowała za Kornela Morawieckiego. Usłyszała wyrok. interia.pl, 9 czerwca 2022. [dostęp 2022-06-09].
- ↑ a b Sebastian Ogórek: Ludzie PiS ponad prawem. Szefowa OHP z wyrokiem, ale nadal pracuje. wyborcza.biz, 3 lutego 2023. [dostęp 2023-03-26].
- ↑ Kto na listach PiS do Sejmu?. gosc.pl, 16 sierpnia 2019. [dostęp 2019-08-17].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-14].
- ↑ Małgorzata Zwiercan nowym Komendantem Głównym OHP. Czym będzie się zajmowała była parlamentarzystka?. wpolityce.pl, 24 października 2021. [dostęp 2021-10-24].
- ↑ Rada do Spraw Działaczy Opozycji Antykomunistycznej oraz Osób Represjonowanych z Powodów Politycznych. kombatanci.gov.pl. [dostęp 2023-11-05].
- ↑ M.P. z 2012 r. poz. 139
- ↑ M.P. z 2017 r. poz. 152
- ↑ „Ze złem paktować nie wolno!”. kombatanci.gov.pl, 25 czerwca 2019. [dostęp 2019-07-12].
- ↑ Obchody 35-lecia powstania Solidarności Walczącej Oddział Trójmiasto. ipn.gov.pl, 25 czerwca 2019. [dostęp 2019-07-12].
- ↑ 34. rocznica Solidarności Walczącej. zwiercan.pl, 12 czerwca 2016. [dostęp 2023-03-26].
- VIAF: 62145304389378570277
- PLWABN: 9810604301405606