Lucille Eichengreen
3 września 2012 | |||
Data i miejsce urodzenia | 25 lutego 1925 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 7 lutego 2020 | ||
Narodowość | niemiecka | ||
Język | |||
Dziedzina sztuki | literatura | ||
Ważne dzieła | |||
| |||
|
Lucille Eichengreen (ur. 25 lutego 1925, zm. 7 lutego 2020) – niemiecka pisarka pochodzenia żydowskiego o polskich korzeniach. Autorka książek, wspomnień z okresu II wojny światowej. Ocalała z Holokaustu, mieszkanka łódzkiego getta, więzień hitlerowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau.
Życie i działalność publicystyczna
Urodziła się jako Cecylie Landau w rodzinie polskich Żydów w Hamburgu. Rodzice jej, po I wojnie światowej, wyemigrowali z Polski do Niemiec. Po wybuchu II wojny światowej, jej ojciec został wywieziony i zginął w obozie koncentracyjnym w Dachau, a ona wraz z matką i młodszą siostrą zostały zesłane do łódzkiego getta (Litzmannstadt Ghetto). Matka zmarła w 1942, a siostra zginęła w obozie zagłady w Chełmnie n. Nerem (Kulmhof). W sierpniu 1944 r. została przetransportowana do obozu Auschwitz-Birkenau, a potem do Bergen-Belsen. Po wyzwoleniu obozu Bergen-Belsen wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie wyszła za mąż za emigranta z Hamburga Dana Eichengreena i założyła rodzinę. Ma dwóch synów. Zajęła się pracą publicystyczną i napisała kilka książek. Między innymi From Ashes to Life (Z popiołów do życia) - 1994 oraz Rumkowski and the orphans of Lodz (Rumkowski i sieroty Łodzi) - 2000[potrzebny przypis]. Była propagatorką wiedzy o Holokauście, prowadziła wykłady na wyższych uczelniach. W 2007 roku otrzymała tytuł doktora honoris causa od Uniwersytetu w Giessen (Niemcy). W 2011 zasadziła swoje drzewko w Parku Ocalałych w Łodzi. Zmarła w swoim domu w Kalifornii 7 lutego 2020 roku[1].
Źródło[2].