Leon Parat
Leon Parat wraz z żoną | |||
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 16 lipca 1891 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | |||
Przebieg służby | |||
Siły zbrojne |
| ||
Jednostki | Pułk Piechoty Nr 10 | ||
Stanowiska | oficer ordynansowy | ||
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Leon Henryk Marian Parat[1] (ur. 16 lipca 1891 w Radziechowie, zm. 1940 w ZSRR) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cd/Memorials_on_outside_wall_of_Saint_Charles_Borromeo_church_in_Warsaw_Pow%C4%85zki_%282023%29%2C_Leon_Parat.jpg/240px-Memorials_on_outside_wall_of_Saint_Charles_Borromeo_church_in_Warsaw_Pow%C4%85zki_%282023%29%2C_Leon_Parat.jpg)
Życiorys
Leon Parat urodził się 16 lipca 1891[2] w Radziechowie jako syn Walentego[3] i Zofii.
Podczas I wojny światowej w rezerwie piechoty C. K. Armii został mianowany chorążym z dniem 1 lipca 1916[4], a potem awansowany na stopień podporucznika z dniem 1 stycznia 1917[5]. Był przydzielony do pułku piechoty nr 10[6][7].
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[8][9][10]. Od początku lat 20. służył w szeregach w 5 pułku strzelców podhalańskich w Przemyślu[11][12][13][14]. W grudniu 1932 ogłoszono jego przeniesienie z 5 psp do Dowództwa Okręgu Korpusu nr X w Przemyślu[15]. W marcu 1939 nadal pełnił służbę w DOK X na stanowisku oficera ordynansowego dowódcy okręgu korpusu. Jednocześnie pełnił w tym dowództwie funkcję kierownika referatu wyszkolenia[16].
Po wybuchu II wojny światowej w czasie kampanii wrześniowej 1939 pełnił funkcję adiutanta dowódcy obrony Przemyśla[17]. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. Na wiosnę został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 56/3-78 oznaczony numerem 2223)[3]. Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Jego braćmi byli Walenty (ur. 1901) i Karol (ur. 1907, aspirant Straży Granicznej, zaginął podczas wojny 1939)[18][19]. Był żonaty z Amalią z domu Boro, miał dwóch synów Zbigniewa oraz Leszka.[potrzebny przypis]
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Walecznych (przed 1924)[12]
- Medal Niepodległości (16 marca 1937)[20]
- Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931)[21]
- Srebrny Medal Waleczności 1 klasy – Austro-Węgry (przed 1917)[6]
Zobacz też
- jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)
- obozy NKWD dla jeńców polskich
- ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej
- kampania wrześniowa
Przypisy
- ↑ 26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie imienia z „Leon Marian” na „Leon Henryk Marian”. Zarządzenia Ministra Spraw Wojskowych. Zmiany (sprostowania) nazwisk, imion i dat urodzenia. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 2, s. 29, 26 stycznia 1934.
- ↑ Leon Parat. wbh.wp.mil.pl. [dostęp 2020-12-21].
- ↑ a b Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 70. [dostęp 2020-12-20].
- ↑ Ranglisten des Kaiserlichen und Königlichen Heeres 1917. Wiedeń: 1917, s. 320.
- ↑ Ranglisten des Kaiserlichen und Königlichen Heeres 1918. Wiedeń: 1918, s. 334.
- ↑ a b Ranglisten des Kaiserlichen und Königlichen Heeres 1917. Wiedeń: 1917, s. 365.
- ↑ Ranglisten des Kaiserlichen und Königlichen Heeres 1918. Wiedeń: 1918, s. 475.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 414.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 357.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 190.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 388.
- ↑ a b Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 334.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 105.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 42, 619.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 416.
- ↑ Rocznik Oficerski 1939 ↓, s. 527, 528.
- ↑ Ryszard Tłuczek: Przemyska Lista Katyńska (3). niedziela.pl. [dostęp 2015-03-03].
- ↑ Karol Parat. ogrodywspomnien.pl. [dostęp 2015-03-03].
- ↑ Karol Parat. katyn-pamietam.pl. [dostęp 2015-03-03].
- ↑ M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 94 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 46, poz. 103 „za zasługi na polu organizacji, wyszkolenia i administracji wojska”.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-02-09].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik Oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. T. 29. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. Biblioteka Jagiellońska, 2006. ISBN 83-7188-899-6.