Leon Dołżycki
![]() Leon Dołżycki (1924) | |
Data i miejsce urodzenia | 20 marca 1888 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 20 września 1965 |
Dziedzina sztuki | malarstwo, scenografia |
Odznaczenia | |
![]() |
Leon Dołżycki (ur. 20 marca 1888 we Lwowie, zm. 20 września 1965 w Krakowie) – polski malarz, rysownik, grafik, pedagog i scenograf.
Życiorys
W latach 1907–1912 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u Józefa Unierzyskiego, Ferdynanda Ruszczyca i Józefa Mehoffera. W latach 1911–1912 odbył podróże artystyczne po krajach Europy. W 1912 osiadł we Lwowie i rozpoczął pracę jako nauczyciel rysunku w szkołach średnich. W 1914 wstąpił w szeregi Legionów Polskich, od lutego do września 1915 walczył w służbie liniowej. Od lipca 1915 zaszeregowano go do kompanii sztabowej III Brygady, a następnie do 6 kompanii 4 Pułku Piechoty. Zwolniony ze służby na początku 1916 ze względu na pogarszający się stan zdrowia, powrócił do Lwowa do pracy pedagoga. W 1918 zamieszkał na rok w Borysławiu, po czym przeprowadził się do Poznania. Poza nauczaniem był również scenografem Teatru Wielkiego (sezony 1919/1920 i 1920/1921, w czasie późniejszym 1930/1931 i 1932/1933). W 1922 przeniósł się do Bydgoszczy, ale siedem lat później powrócił do Poznania. Nie był to powrót na stałe, w 1936 zamieszkał w Warszawie i tam spędził okupację działając w tajnym nauczaniu. W 1945 wyprowadził się do Krakowa, gdzie wykładał w Akademii Sztuk Pięknych, po roku przeprowadził się do Wrocławia i w tamtejszej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych wykładał do przejścia na emeryturę w 1949.
Tworzył graficzne portrety, martwe natury, pejzaże i sceny sportowe. Współpracował z wieloma grupami artystycznymi m.in. Formistami, Plastyką, Awangardą, Jednorogiem i Nową Generacją. Wielokrotnie prezentował prace na wystawach zbiorowych i indywidualnych. W 1928 wziął udział w Olimpijskim Konkursie Sztuki i Literatury w dziedzinie malarstwa, prezentując obraz Na starcie (nie uzyskał wyróżnienia).
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1954)[1].
Dzieła
Przypisy
- ↑ 16 lipca 1954 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki” M.P. z 1954 r. nr 112, poz. 1565
Bibliografia
- "Słownik biograficzny teatru polskiego 1900-1980", praca zbiorowa komitetu redakcyjnego pod przewodnictwem Zbigniewa Wilskiego, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1994, s. 176 ISBN 83-01-11260-3.
- Zbigniew Porada, Olimpijczycy z krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, Kraków 2014, s. 46–47.
Linki zewnętrzne
- Grażyna i Przemysław Witekowie "Artyści w strzeleckim zbrojnym ruchu niepodległościowym I wojny światowej", Oleandry nr 16 (maj 2005). jozwa22.republika.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-11-25)].
- PWN: 3893591
- ETP: 39041
- Olympedia: 921179