Krystyna Pawłowicz
Krystyna Pawłowicz (2016) | |||
Data i miejsce urodzenia | 14 kwietnia 1952 | ||
---|---|---|---|
Doktor habilitowany nauk prawnych | |||
Specjalność: prawo gospodarcze publiczne | |||
Alma Mater | Uniwersytet Warszawski | ||
Doktorat | 1986 – nauki prawne | ||
Habilitacja | 2005 – nauki prawne | ||
Profesor nadzwyczajny | |||
Uczelnia | Uniwersytet Warszawski | ||
Okres zatrudn. | 2007–2011 | ||
Poseł na Sejm RP VII i VIII kadencji | |||
Okres spraw. | 2011–2019 | ||
sędzia Trybunału Konstytucyjnego | |||
Okres spraw. | od 5 grudnia 2019 | ||
![]() | |||
| |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5c/Krystyna_Paw%C5%82owicz_%289851952873%29.jpg/220px-Krystyna_Paw%C5%82owicz_%289851952873%29.jpg)
Krystyna Pawłowicz (ur. 14 kwietnia 1952 w Wojcieszowie) – polska polityk, prawnik specjalizująca się w zakresie prawa gospodarczego publicznego, nauczycielka akademicka, doktor habilitowany nauk prawnych, w latach 2007–2011 członek Trybunału Stanu, poseł na Sejm VII i VIII kadencji, członek Krajowej Rady Sądownictwa w latach 2011–2019, sędzia Trybunału Konstytucyjnego z kadencją od 5 grudnia 2019.
Życiorys
W młodości uprawiała dyscypliny lekkoatletyczne, w tym biegi oraz rzuty oszczepem i dyskiem. W rzucie oszczepem zdobyła mistrzostwo Mazowsza młodzików. Osiągała dobre wyniki także w biegach sprinterskich[1][2][3].
W 1976 ukończyła studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego[3]. Podczas studiów należała do Socjalistycznego Związku Studentów Polskich[4].
Następnie została nauczycielką akademicką na uczelni. Przez dwa lata pracowała w Zakładzie Prawa Rolnego, po czym przez ponad 30 lat była pracownikiem naukowo-dydaktycznym w Zakładzie Administracyjnego Prawa Gospodarczego i Bankowego Instytutu Nauk Administracyjno-Prawnych na WPiA UW[5]. Przez kilka lat współpracowała w ramach Instytutu Nauk Prawnych PAN z Ludwikiem Barem[5]. W 1979 ukończyła aplikację sędziowską[5][3]. W 1986 uzyskała stopień doktora nauk prawnych w zakresie prawa administracyjnego, a w 2005 habilitowała się na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy zatytułowanej Przedsiębiorca wobec Najwyższej Izby Kontroli. Studium publicznoprawne[6].
W latach 2007–2011 była zatrudniona na stanowisku profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Warszawskiego, zaś w latach 2011–2012 na stanowisku profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz kierownika Katedry Publicznego Prawa Gospodarczego na Wydziale Prawa i Administracji tej uczelni[7]. W latach 2007–2018 była nauczycielką akademicką Wyższej Szkoły Administracji Publicznej w Ostrołęce[8][9][10].
Od 1980 do 1981 była członkinią Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego[11]. Brała udział w rozmowach Okrągłego Stołu po stronie solidarnościowej w ramach podzespołu ds. organizacji społecznych[12], zajmującego się projektem ustawy o zgromadzeniach[5], której była współautorką. Od 1989 była ekspertką Sejmu i Senatu w zakresie prac legislacyjnych. Współtworzyła działającą na zapleczu prezydenta Lecha Wałęsy Partię Victoria[13]. W okresie rządu Jana Olszewskiego działała jako doradcczyni prawna ministra i Biura Prasowego Rządu[5]. Przygotowała ok. 50 opinii i ekspertyz prawnych na zlecenie Sejmu i Senatu, Kancelarii Prezydenta RP oraz centralnych i naczelnych organów państwowych[3][5]. Jest autorką i współautorką ok. 90 publikacji naukowych, w tym książek i artykułów naukowych, a także współautorką podręcznika akademickiego Prawo gospodarcze. Zagadnienia administracyjnoprawne. Wydała Raport dla rządu o centralnych organach administracji rządowej, opublikowany przez Urząd Rady Ministrów w 10 zeszytach w latach 1995–1996[5].
Od kwietnia 2001 do czerwca 2002 zasiadała w radzie nadzorczej PZU Życie[14][15].
14 listopada 2007 Sejm wybrał ją na stanowisko członkini Trybunału Stanu na czteroletnią kadencję 2007–2011. Rekomendującym klubem parlamentarnym było Prawo i Sprawiedliwość. W 2008 publicznie zakwestionowała zgodność traktatu lizbońskiego z Konstytucją RP[16]. Od września 2009 do marca 2010 zasiadała w radzie nadzorczej Telewizji Polskiej[3].
Publikowała artykuły prawne i publicystyczno-naukowe w „Rzeczpospolitej”, „Życiu Gospodarczym”[5][3]. Została także publicystką „Naszego Dziennika”, Radia Maryja (m.in. w ramach audycji Myśląc Ojczyzna[17]) i „Rzeczy Wspólnych”.
W wyborach parlamentarnych w 2011 była kandydatką bezpartyjną i liderką listy PiS do Sejmu w okręgu siedleckim. Uzyskała mandat poselski, otrzymując 20 681 głosów[18]. Została przedstawicielką Sejmu VII kadencji w Krajowej Radzie Sądownictwa[19]. W toku kadencji zyskała rozgłos medialny, m.in. przedstawiając w styczniu 2013 stanowisko Klubu Parlamentarnego PiS w sprawie poselskich projektów ustaw dotyczących związków partnerskich[20]. W 2015 z powodzeniem ubiegała się o poselską reelekcję (dostała 18 070 głosów)[21]. Zasiadła w prezydium klubu PiS, a także została przedstawicielką Sejmu VIII kadencji w Krajowej Radzie Sądownictwa[19].
Pod koniec 2018 ogłosiła na swoim profilu na Twitterze, że jesienią 2019 z końcem kadencji parlamentu wycofa się z życia politycznego, co było szeroko komentowane w mediach[22]. Nie kandydowała w wyborach parlamentarnych w 2019. W październiku 2019 posłowie Prawa i Sprawiedliwości zgłosili jej kandydaturę na sędziego Trybunału Konstytucyjnego[23]. Kandydaturę tę ponowiono w Sejmie IX kadencji. 21 listopada 2019 została wybrana głosami posłów klubu Prawa i Sprawiedliwości na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego[24]. 5 grudnia złożyła ślubowanie, rozpoczynając dziewięcioletnią kadencję[25].
22 października 2020 była w składzie orzekającym Trybunału Konstytucyjnego, w którym TK wydał wyrok o niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej wykonywania aborcji z powodu ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu[26]. Wyrok Trybunału doprowadził do licznych protestów przeciwko zmianie przepisów aborcyjnych na ogólnokrajową skalę[27][28][29].
Wyniki wyborcze
Wybory | Komitet wyborczy | Organ | Okręg | Wynik | |
---|---|---|---|---|---|
2011 | Prawo i Sprawiedliwość | Sejm VII kadencji | nr 18 | 20 681 (6,04%) ![]() | |
2015 | Sejm VIII kadencji | 18 070 (4,82%) ![]() |
Życie prywatne
Córka Leona Pawłowicza i jego drugiej żony, Krystyny z d. Gawrońskiej[32]. Jest niezamężna i bezdzietna[33]. Przez wiele lat opiekowała się swoimi ciężko chorymi na nowotwory rodzicami. Mieszka w Warszawie.
Kontrowersje
Krystyna Pawłowicz zyskała popularność ze względu na ekscentryczny wizerunek i kontrowersyjne wypowiedzi, które przez wielu komentatorów były uznawane za mowę nienawiści[34][35][36][37][38][39]. W latach 2012–2018 Komisja Etyki Poselskiej wielokrotnie zwracała Pawłowicz uwagę[40][41][42][43][44], a także udzielała upomnienia[45][46][47] oraz nagany za naruszenie zasady dbałości o dobre imię Sejmu[48][49][50].
Wybrane publikacje
- Przedsiębiorca wobec Najwyższej Izby Kontroli: studium publicznoprawne, Liber, Warszawa 2005, ISBN 83-7206-114-9.
- Wolność gospodarcza, [w:] Prawo Gospodarcze. Zagadnienia administracyjnoprawne, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1998, s. 53–80.
- Bez cenzury. O prawie i Unii Europejskiej [rozmawiał Łukasz Żygadło], Bollinari Publishing House – Polska Księgarnia Narodowa, Warszawa 2015, ISBN 978-83-63865-97-9.
Przypisy
- ↑ Modlę się, żeby UE się sama rozwaliła. rp.pl, 1 czerwca 2013. [dostęp 2018-09-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-04)].
- ↑ Prof. K. Pawłowicz: nie obrażam ludzi. nj24.pl, 9 listopada 2013. [dostęp 2018-09-25].
- ↑ a b c d e f Profesor Krystyna Pawłowicz dla eOstrołęka.pl: „W państwie PiS nie czuję się obco, jestem u siebie”. eostroleka.pl, 19 września 2011. [dostęp 2018-09-25].
- ↑ Krystyna Pawłowicz z przeszłością w komunistycznej młodzieżówce. newsweek.pl, 8 lipca 2019. [dostęp 2019-07-09].
- ↑ a b c d e f g h Druk sejmowy nr 3573 z biogramami kandydatów do Trybunału Konstytucyjnego z 5 listopada 2010. [dostęp 2014-01-10].
- ↑ Dr hab. Krystyna Pawłowicz, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2021-02-11] .
- ↑ Pracownicy. uksw.edu.pl. [dostęp 2013-02-02].
- ↑ Biografia. krystynapawlowicz.pl. [dostęp 2012-08-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-05)].
- ↑ Pracownicy naukowo-dydaktyczni zatrudnieni w WSAP. wsap.com.pl. [dostęp 2014-01-10].
- ↑ Krystyna Pawłowicz nie będzie już pracować w ostrołęckiej WSAP. eostroleka.pl, 25 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-26].
- ↑ Wojciech Adamiecki, Okrągły stół: kto jest kim: „Solidarność”, opozycja: biogramy, wypowiedzi, Warszawa 1989, s. 148.
- ↑ Kaczyński w spódnicy. wprost.pl. [dostęp 2013-12-07].
- ↑ Rzucała oszczepem, teraz rzuca słowami. „Dla niej wolność to jest to, czego chce PiS”. tvn24.pl, 21 września 2018. [dostęp 2018-09-25].
- ↑ Grupa WirtualnaG.W. Polska Grupa WirtualnaG.W., Mastalerz nowym prezesem PZU Życie, Wieczerzak odwołany [online], www.money.pl [dostęp 2023-02-02] (pol.).
- ↑ KRS PZU Życie Numer KRS 0000030211.
- ↑ Krystyna Pawłowicz: Czy polska konstytucja jest jeszcze ważna?. rp, 25 marca 2008. [dostęp 2012-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-31)].
- ↑ Myśląc Ojczyzna – pos. prof. dr hab. Krystyna Pawłowicz. radiomaryja.pl, 1 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-16].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2012-03-01].
- ↑ a b Członkowie Krajowej Rady Sądownictwa. krs.pl. [dostęp 2020-02-20].
- ↑ Sprawozdanie stenograficzne z 32 posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 24 stycznia 2013 r.. sejm.gov.pl. s. 163–165. [dostęp 2013-02-22].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
- ↑ Pawłowicz zniknie z Sejmu, by zrealizować swoje marzenie?. fakt.pl, 19 grudnia 2018. [dostęp 2019-01-02].
- ↑ Druk nr 3859: Kandydat na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. sejm.gov.pl, 31 października 2019. [dostęp 2019-11-05].
- ↑ Głosowanie nr 48 na 1. posiedzeniu Sejmu. sejm.gov.pl, 21 listopada 2019. [dostęp 2019-11-22].
- ↑ Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej odebrał ślubowanie od sędziów Trybunału Konstytucyjnego. trybunal.gov.pl, 5 grudnia 2019. [dostęp 2020-04-09].
- ↑ Planowanie rodziny, ochrona płodu ludzkiego i warunki dopuszczalności przerywania ciąży, Sygn. akt K 1/20, Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej. trybunal.gov.pl, 22 października 2020. [dostęp 2020-10-27].
- ↑ Aborcja. Protesty po wyroku TK. TAZ: Wojna kulturowa w Polsce. wp.pl, 26 października 2020. [dostęp 2020-10-27].
- ↑ „To nie państwo, to oprawca”, „suweren przemówił”. Kolejne protesty po wyroku TK. wprost.pl, 26 października 2020. [dostęp 2020-10-27].
- ↑ Światowe media piszą o decyzji TK i protestach kobiet w Polsce: szokujący, drastyczny wyrok. onet.pl, 24 października 2020. [dostęp 2020-10-27].
- ↑ Wybory 2011 [online], wybory2011.pkw.gov.pl [dostęp 2021-04-05] .
- ↑ PKW | Wybory do Sejmu RP i Senatu RP [online], parlament2015.pkw.gov.pl [dostęp 2021-04-05] .
- ↑ Krystyna Pawłowicz, [w:] ([https://www.wprost.pl/tematy/10124766/krystyna-pawlowicz-zyciorys-pochodzenie-rodzina-kariera.html%5D) [dostęp 2022-12-29] .
- ↑ Aleksandra Pawlicka: Karabin maszynowy PiS: Prof. Krystyna Pawłowicz. newsweek.pl, 7 sierpnia 2012. [dostęp 2012-08-09].
- ↑ Krystyna Pawłowicz obraziła Adama Bodnara. „Jest pan wyjątkowym szkodnikiem”. Platforma Obywatelska składa zawiadomienie do prokuratury. polskatimes.pl, 11 września 2019. [dostęp 2020-06-18].
- ↑ „Krystyna Pawłowicz pogwałciła zasady kodeksu etycznego sędziów TK”. Wniosek o karę dyscyplinarną. gazeta.pl, 25 grudnia 2019. [dostęp 2020-06-18].
- ↑ Złote myśli Krystyny Pawłowicz. newsweek.pl, 7 stycznia 2016. [dostęp 2020-06-18].
- ↑ Tych wypowiedzi Pawłowicz nie zapomnimy. TOP 10. se.pl, 18 grudnia 2018. [dostęp 2020-06-18].
- ↑ „Morda to morda, to nie jest żadne słowo wulgarne”. Odpowiedzi Pawłowicz na komisji. tvn24.pl, 21 listopada 2019. [dostęp 2020-06-18].
- ↑ Łukasz Grzegorczyk: Skandaliczny wpis Pawłowicz. Obraziła wszystkich uczestników Parady Równości. natemat.pl, 10 czerwca 2019. [dostęp 2020-06-18].
- ↑ Uchwała nr 17 / VII Komisji Etyki Poselskiej z dnia 21 listopada 2012 r. [online], orka.sejm.gov.pl [dostęp 2021-02-11] .
- ↑ Uchwała nr 34 / VII Komisji Etyki Poselskiej z dnia 7 maja 2014 r. [online], orka.sejm.gov.pl [dostęp 2021-02-11] .
- ↑ Uchwała nr 48 / VII Komisji Etyki Poselskiej z dnia 17 grudnia 2014 r. [online], orka.sejm.gov.pl [dostęp 2021-02-11] .
- ↑ Uchwała nr 20 / VIII Komisji Etyki Poselskiej z dnia 21 czerwca 2017 r. [online], orka.sejm.gov.pl [dostęp 2021-02-11] .
- ↑ Uchwała nr 19 / VIII Komisji Etyki Poselskiej z dnia 7 czerwca 2017 r. [online], orka.sejm.gov.pl [dostęp 2021-02-11] .
- ↑ Uchwała nr 41 / VII Komisji Etyki Poselskiej z dnia 23 lipca 2014 r. [online], orka.sejm.gov.pl [dostęp 2021-02-11] .
- ↑ Uchwała nr 39 / VIII Komisji Etyki Poselskiej z dnia 4 lipca 2018 r. [online], orka.sejm.gov.pl [dostęp 2021-02-11] .
- ↑ Uchwała nr 27 / VIII Komisji Etyki Poselskiej z dnia 8 listopada 2017 r. [online], orka.sejm.gov.pl [dostęp 2021-02-11] .
- ↑ Uchwała nr 22 / VII Komisji Etyki Poselskiej z dnia 4 kwietnia 2013 r. [online], orka.sejm.gov.pl [dostęp 2021-02-11] .
- ↑ Uchwała nr 42 / VII Komisji Etyki Poselskiej z dnia 23 lipca 2014 r. [online], orka.sejm.gov.pl [dostęp 2021-02-11] .
- ↑ Uchwała nr 41 / VIII Komisji Etyki Poselskiej z dnia 3 października 2018 r. [online], orka.sejm.gov.pl [dostęp 2021-02-11] .
Bibliografia
- Druk sejmowy nr 3 z biogramami kandydatów do Trybunału Stanu z 7 listopada 2007. [dostęp 2012-03-01].
- Dr hab. Krystyna Pawłowicz, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2012-03-01] .
- Bibliografia Uniwersytetu Warszawskiego – Wyszukiwarka publikacji. icm.edu.pl. [dostęp 2013-02-23].
- Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2018-09-25].
Linki zewnętrzne
- Krystyna Pawłowicz – strona prywatna. [dostęp 2013-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-04-15)].
- Wykaz publikacji i innych prac naukowych. Krystyna Pawłowicz, ur. 14 kwietnia 1952. docplayer.pl, grudzień 2009. [dostęp 2017-04-21].
- p
- d
- e
Prezes | |
---|---|
Wiceprezes |
|
Sędziowie | |
Sędziowie wybrani na miejsca obsadzone | |
Sędziowie oczekujący na złożenie ślubowania |
|
- p
- d
- e
- [1] Śmierć w trakcie kadencji.
- [z] Zrzeczenie się urzędu.
- [x] Wybrany na miejsce obsadzone.