Klawesyn DML 306
Klawesyn DML-306 z maskownicą głośnika z tkaniny | |
Typ | stołowy, lampowy, monofoniczny |
---|---|
Producent | ZR Diora |
Państwo |
|
Lata produkcji | 1972–1975 |
Dane techniczne | |
Zakresy fal | |
Fale długie | 150–285 kHz |
Fale średnie | 525–1605 kHz |
Fale krótkie | 5,9–18,1 MHz |
UKF | 66–73 MHz |
Czułość użytkowa | |
Fale długie | ≥200 μV |
Fale średnie | ≥150 μV |
Fale krótkie | ≥200 μV |
UKF | ≥25 μV |
Pasmo przenoszenia | |
Tor AM | 180–3500 Hz |
Tor FM | 180–7000 Hz |
Inne | |
Moc wzmacniacza | 1 W (4 Ω) przy h≤7% |
Napięcie zasilania | 220 V |
Pobór mocy (sieć) | 40 VA |
Wymiary | 625×205×205 mm |
Masa | 6 kg |
Klawesyn DML-306 − polski radioodbiornik monofoniczny, ostatni typ stołowego radioodbiornika lampowego, produkowany przez Diorę w latach 1972−1975. Układowo zbliżony do odbiorników DML-301, DML-302, DML-351 i Harfa.
Opis odbiornika
Odbiornik Klawesyn był zbudowany na lampach elektronowych ECC85 (wzmacniacz w. cz. i mieszacz samowzbudny dla toru UKF), ECH81 (mieszacz i heterodyna dla AM, wzmacniacz p. cz. dla UKF), EBF89 (wzmacniacz p. cz. dla AM i UKF, detektor AM) i ECL86 (przedwzmacniacz i wzmacniacz mocy m.cz.). Ponadto wyposażony był w dwie diody DOG 58 (w układzie detektora UKF) i dwupołówkowy prostownik selenowy SPS-6B-250-C-85. Pozwalał on na odbiór na czterech zakresach fal radiowych (D, S, K, U). Głowica UKF strojona indukcyjnie. Oprócz odbioru sygnału radiowego odbiornik umożliwiał również podłączenie magnetofonu lub gramofonu z wkładką krystaliczną, a także zewnętrznego głośnika o impedancji 4 omów[2]. Wyłącznik sieciowy, inaczej niż w większości odbiorników stołowych, zintegrowano z potencjometrem od barwy dźwięku, a nie potencjometrem głośności. Zakresy przełączane przełącznikami typu isostat. Osobna regulacja odbieranej częstotliwości dla torów FM i AM.
Obudowa odbiornika drewniana, pokryta okleiną mahoniową bądź orzechową, atrapy głośnika wykonane z tkaniny dźwiękoprzepuszczalnej, bądź z tworzyw sztucznych (ułożonych w formie pionowych listewek). Skalę podświetlały dwie żarówki zasilane napięciem 6,5 V o mocy 1,27 W. Część odbiorników była wyposażana w importowany z Czechosłowacji głośnik Tesla ARO 567 (zamiast produkowanego przez Tonsil GD 16/3/3) i węgierski kondensator elektrolityczny Elmmko (zamiast krajowych elektrolitów Elwa)[3]. Obudowa Klawesyna jest wymiarowo identyczna z równolegle produkowanym odbiornikiem tranzystorowym Fagot DMT-301[2].
Klawesyn był dłużej produkowany niż produkowane w tym samym czasie odbiorniki Fagot, Jubilat (DMT-401), Sobótka i Chronos[3].
Przypisy
- p
- d
- e
ZR Diora |
|
---|---|
ZR Eltra |
|
ZRK |
|
UNITRA-Lubartów |
|
UNITRA-Rzeszów |
|
Radmor |
|
Inne |
|