Julia Grant
![]() Julia Grant pomiędzy rokiem 1875 a 1880 | |||
Data i miejsce urodzenia | 26 stycznia 1826 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 14 grudnia 1902 | ||
Pierwsza dama Stanów Zjednoczonych | |||
Okres | od 4 marca 1869 | ||
Poprzedniczka | Eliza Johnson | ||
Następczyni | Lucy Hayes | ||
![]() | |||
| |||
|
Julia Boggs Dent Grant (ur. 26 stycznia 1826 w White Haven, zm. 14 grudnia 1902 w Waszyngtonie) – żona Ulyssesa Granta oraz pierwsza dama Stanów Zjednoczonych w latach 1869-1877.
Życiorys
Julia Dent urodziła się 26 stycznia 1826 w White Haven niedaleko Saint Louis, jako córka pułkownika Fredericka Denta i jego żony Ellen Wrenshall[1]. Miała czterech starszych braci[1]. W wieku dziesięciu lat zaczęła uczęszczać do szkoły w Saint Louis, gdzie uczyła się historii, mitologii i muzyki[1]. Edukację zakończyła siedem lat później[1].
Swojego przyszłego męża, Ulyssesa Granta poznała dzięki pośrednictwu swojego brata, Fredericka, który był kolegą Granta z Akademii West Point[1]. Wkrótce potem zaczęli się spotykać, a w maju 1844 się zaręczyli[2]. Świeżo po zaręczynach Ulysses został przeniesiony wraz z pułkiem na teksańską granicę[2]. Ojciec Julii nie wyraził zgody na małżeństwo, gdyż uważał Granta za zbyt ubogiego[2]. Rok później pułkownik Dent zgodził się na ślub, jednak nie mógł się on odbyć, gdyż Ulysses został oddelegowany na front wojny amerykańsko-meksykańskiej[3]. Powrócił z niej trzy lata później, a 22 sierpnia 1848 odbył się ślub Granta i Dent[3]. Zaraz po ślubie mieszkali w Sackett’s Harbor, a następne dwa lata spędzili w Detroit[3]. Następnie Ulysses został wysłany do Fort Vancouver, jednak jego żona z nim nie pojechała[4]. Po odejściu z wojska, zamieszkali na farmie w Missouri[4].
Gdy w 1861 roku wybuchła wojna secesyjna, Grant powrócił do wojska, a jego żona często towarzyszyła mu na froncie, pilnując w szczególności by nie popadł ponownie w alkoholizm[5]. W ostatnim roku wojny oboje przeprowadzili się do Waszyngtonu, gdzie generał Grant został naczelnym dowódcą wojsk Unii[6]. Julia wówczas zaczęła prowadzić życie towarzyskie w stolicy[6]. Latem 1864 przenieśli się do Burlington[6]. 14 kwietnia 1865 Grantowie mieli towarzyszyć Lincolnom na spektaklu „Mój amerykański kuzyn”, jednak odmówili zaproszenia, gdyż chcieli się zobaczyć z dziećmi[7]. Po zamachu i śmierci Lincolna, Grant zyskał dużą popularność, a Partia Republikańska chciała wystawić go jako kandydata na prezydenta[7].
4 marca 1869 roku Ulysses został prezydentem Stanów Zjednoczonych, a Julia pierwszą damą[7]. Pani Grant lubiła wydawać przyjęcia i chętnie to robiła[8]. Początkowo były one co wtorek, a następnie co sobotę[8]. Elita waszyngtońska także przychylnie odnosiła się do nowej gospodyni Białego Domu[8]. Julia wprowadziła zwyczaj, że podczas przyjęć, oprócz niej, gości witają także żony członków gabinetu[8]. Na przyjęciach często obecny był ojciec Julii, pułkownik Dent, który często wiódł spory z prezydentem[9]. Pierwsza dama dbała także by na przyjęciach nie podawano trunków jej mężowi, pilnując w ten sposób jego skłonności do alkoholu[8].
Ponieważ była zwolenniczką praw kobiet, nie zabierała głosu w momencie kiedy kontrkandydatką jej męża w 1872 była Victoria Woodhull – pierwsza kobieta aspirująca do prezydentury[10]. Oprócz wspierania Granta, ingerowała w sposób zatrudnienia w administracji centralnej[10]. Zabiegała także aby jej mąż ubiegał się o trzecią kadencję prezydencką, jednak on nie zamierzał przystać na te prośby[11].
Po opuszczeniu Białego Domu, Grantowie udali się w niemal dwuipółletnią podróż dookoła świata[11]. W 1880 roku nazwisko Granta ponownie pojawiło się wśród potencjalnych kandydatów na prezydenta z ramienia Partii Republikańskiej[12]. Julia nalegała aby wyraził zgodę na kandydowanie, jednak były prezydent odmówił[12]. Oboje osiedli w Nowym Jorku[13]. Po śmierci Granta 23 lipca 1885, była pierwsza dama doznała szoku, który uniemożliwił jej wzięcie udziału w uroczystościach pogrzebowych[13]. Przez pewien czas mieszkała potem w San Diego u syna, a następnie przeniosła się do córki w Waszyngtonie, gdzie zmarła 14 grudnia 1902[14].
Życie prywatne
Julia Dent poślubiła Ulyssesa Granta 22 sierpnia 1848 w Saint Louis[3]. Mieli razem czworo dzieci: Fredericka Denta (ur. 30 maja 1850), Ulyssesa Simpsona (ur. 22 lipca 1852), Nellie (ur. 4 lipca 1855) oraz Jesse Root (ur. 6 lutego 1858)[4] Była metodystką[12].
Przypisy
- ↑ a b c d e Pastusiak 2012 ↓, s. 231.
- ↑ a b c Pastusiak 2012 ↓, s. 232.
- ↑ a b c d Pastusiak 2012 ↓, s. 233.
- ↑ a b c Pastusiak 2012 ↓, s. 234.
- ↑ Pastusiak 2012 ↓, s. 235.
- ↑ a b c Pastusiak 2012 ↓, s. 236.
- ↑ a b c Pastusiak 2012 ↓, s. 237.
- ↑ a b c d e Pastusiak 2012 ↓, s. 238.
- ↑ Pastusiak 2012 ↓, s. 2319.
- ↑ a b Pastusiak 2012 ↓, s. 240.
- ↑ a b Pastusiak 2012 ↓, s. 241.
- ↑ a b c Pastusiak 2012 ↓, s. 243.
- ↑ a b Pastusiak 2012 ↓, s. 244.
- ↑ Pastusiak 2012 ↓, s. 245.
Bibliografia
- Longin Pastusiak: Panie Białego Domu. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2012. ISBN 978-83-7780-322-6. (pol.).
Linki zewnętrzne
- Julia Dent Grant. Biały Dom. [dostęp 2016-10-11]. (ang.).
- p
- d
- e
- Britannica: biography/Julia-Grant