Ignacy Czerniewski
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 2 sierpnia 1882 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 5 sierpnia 1956 | ||
Dyrektor Dyrekcji Kolei w Krakowie | |||
Okres | od 1936 | ||
Poprzednik | |||
Następca | |||
Dyrektor Dyrekcji Kolei w Poznaniu | |||
Okres | od 1939 | ||
Poprzednik | Włodzimierz Krzyżanowski | ||
Następca | Adolf Sarter | ||
Dyrektor Dyrekcji Kolei w Krakowie | |||
Okres | od 1945 | ||
Poprzednik | |||
Następca | Adam Kmita | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Ignacy Czerniewski (ur. 2 sierpnia 1882 w Wieliżu, zm. 5 sierpnia 1956 w Krakowie) – polski inżynier, urzędnik kolejowy i pracownik dydaktyczno-naukowy z zakresu kolejnictwa, profesor.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Adama i Michaliny z Malinowskich. Kształcił się początkowo w Prywatnym Gimnazjum Klasycznym w Tukumie w Kurlandii, w 1900 ukończył Gimnazjum w Riazaniu. W latach 1900–1906 był studentem Wydziału Mechanicznego Politechniki Ryskiej którą ukończył z tytułem inżyniera technologa. Po ukończeniu studiów powierzono mu szereg funkcji na Kolei Środkowo Azjatyckiej (Среднеазиатская железная дорога) z siedzibą zarządu w Taszkencie (1906–1918), ostatnio kierownika działu wagonowego. Zatrudniono go w charakterze tłumacza, z jęz. angielskiego na rosyjski i perski, w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Afganistanu w Kabulu (1918–1919). Przebywał w obozie dla jeńców cywilnych Belgaum w Indiach Brytyjskich (1919–1920). Po I wojnie światowej podjął kolejne studia, tym razem na Wydziale Budowy Maszyn Wyższej Szkoły Technicznej Wolnego Miasta Gdańska (1921–1926). Podjął pracę w PKP, m.in. jako kierownik działu wagonowego w Dyrekcji Kolei w Gdańsku, komisarz Ministerstwa Kolei Żelaznych RP w Gdańskiej Fabryce Wagonów (Waggonfabrik Danzig), zastępca naczelnika wydziału mechanicznego Dyrekcji Kolei w Gdańsku. W latach 1929–1932 był prezesem Polskiego Klubu Wioślarskiego w Gdańsku[1].
Pełnił funkcję zastępcy dyrektora Dyrekcji Kolei w Gdańsku, Toruniu, i Radomiu (1934-1936), dyr. Dyrekcji Kolei w Krakowie (1936–1939), i Poznaniu (1939).
W czasie okupacji pracował jako robotnik drogowy i leśny.
Po wojnie ponownie pełnił funkcję dyrektora Dyrekcji Kolei w Krakowie (1945), skąd przeszedł do pracy dydaktyczno-naukowej w Akademii Górniczej w Krakowie, następnie Politechnice Krakowskiej (prof., kier. katedry, dziekan).
Zmarł w Krakowie, pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera XXXIX-zach-21 ostatni)[2].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[3]
- Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 1935[4], 11 lipca 1948[5])
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (15 stycznia 1955)[6]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b8/Gr%C3%B3b_prof._Ignacego_Czerniewskiego.jpg/220px-Gr%C3%B3b_prof._Ignacego_Czerniewskiego.jpg)
Przypisy
- ↑ Jednodniówka Klubu Wioślarskiego w Gdańsku e.v. wydana z okazji 10-cio lecia istnienia, praca zbiorowa, Gdańsk 1932.
- ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], zck-krakow.pl [dostęp 2024-01-09] .
- ↑ Czerniewski Ignacy. Polska Niezwykła [online], www.polskaniezwykla.pl [dostęp 2024-01-09] .
- ↑ Pierwsi dziekani Wydziałów Politechnicznych - Wydział Komunikacyjny - Ignacy Czerniewski. „Nasza Politechnika”. nr 4 (140), s. 31, kwiecień 2015. Kraków: Politechnika Krakowska. ISSN 1428-295X. [dostęp 2024-01-09].
- ↑ M.P. z 1948 r. nr 67, poz. 491 „za zasługi na polu pracy zawodowej i społecznej”.
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 101, poz. 1400 - Uchwała Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r. Nr 0/165 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.
Bibliografia
- Ignacy Czerniewski, Nasza Politechnika nr 4/2015.
Linki zewnętrzne
- Biogram
- Biogram