Hoszowczyk
wieś | |||
![]() Cerkiew w Hoszowczyku, obecnie kościół filialny | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | bieszczadzki | ||
Gmina | Ustrzyki Dolne | ||
Liczba ludności (2021) | |||
Strefa numeracyjna | 13 | ||
Kod pocztowy | 38-700[4] | ||
Tablice rejestracyjne | RBI | ||
SIMC | 0361548[5] | ||
Położenie na mapie gminy Ustrzyki Dolne ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa podkarpackiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Hoszowczyk (ukr. Гошівчик; w latach 1977–1981 Stoczek) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne[5][6] nad potokiem Hoszowczyk (daw. Strywnik).
Historia
Wieś szlachecka Hussowiecz, własność Tarłów, położona była w 1589 roku w ziemi przemyskiej województwa ruskiego[7]. Należała do obszaru Bojkowszczyzny. Zamieszkiwała ją w większości ludność rusińska i ukraińska.
W latach 1772–1918 wieś należała do monarchii austro-węgierskiej w prowincji Królestwa Galicji i Lodomerii.
6 grudnia 1918 roku w okolicach wioski odbyła się walka między Polakami i Ukraińcami.
W latach 1919–1939 wieś należała do II Rzeczypospolitej. Znajdowała się w powiecie leskim województwa lwowskiego. W latach 1934–1939 wchodziła w skład gminy Ustrzyki Dolne.
W latach 1939–1951 wieś należała do rejonu ustrzyckiego obwodu drohobyckiego.
W ramach umowy o zmianie granic w 1951 roku, miejscowa ludność rusińska, ukraińska i polska została wysiedlona wgłąb ZSRR (obecnie obwód Doniecki we wschodniej Ukrainie, m.in. wieś Krynyci(inne języki)).
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
W latach 1977–1981 w wyniku akcji likwidacji ukraińskich nazw, wieś nazywała się Stoczek.
Cerkiew
We wsi stoi zabytkowa drewniana była cerkiew greckokatolicka z 1926 roku. Dawniej należała do parafii Hoszów ustrzyckiego dekanatu(inne języki) przemyskiej eparchii Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego. Świątynia pełni obecnie rolę kościoła filialnego pw. Narodzenia NMP w rzymskokatolickiej Parafii Matki Bożej Bieszczadzkiej w Jasieniu-Ustrzykach Dolnych.
Dawne części wsi
Dawne części wsi Hoszowczyk[8]:
- Hromadżyn - pod górą Gromadzyń (Wierch)
- Dył
- Na Hranycy - przy granicy z wsią Równia
- Tyfs
- Ostry Horbok
- Żukow - pod górą Żuków (Kiczera)
Szkoła
W miejscowości w latach sprzed Akcji H-T istniała szkoła. Została stworzona przypuszczalnie w latach 1927-1930. Pierwszym kierownikiem i nauczycielem był Polak o nazwisku Ślusarz. Pierwotnie do nauki zostały wynajęte dwie izby w prywatnym budynku. W takim stanie szkoła funkcjonowała do wybuchu II wojny światowej, kiedy to dnia 1 września 1939 roku nauczyciel nie zgłosił się na swoją placówkę. Odtąd mieszkaniec tutejszej wioski narodowości ukraińskiej, niejaki Iwanickij (lub Iwanyczka) przejął funkcję nauczyciela. Nauka odbywała się w jego własnym budynku. W 1944 roku mieszkańcy zbudowali duży na dwie izby budynek szkolny i ukończyli go do 1948 roku, jednak nauka nie odbywała się w nim, gdyż został zajęty przez jednostki armii radzieckiej. W 1951 roku nauczyciel wraz z wszystkimi mieszkańcami wsi został wysiedlony na tereny ZSRR. Do dnia dzisiejszego nie zachowały się żadne dokumenty szkolne z tego okresu.
Mieszkańcy
1 września 1939 roku wieś zamieszkiwało 710 osób, w tym 680 Ukraińców wyznania greckokatolickiego, 20 Ukraińców wyznania rzymskokatolickiego i 10 Żydów[9].
Nazwiska mieszkańców wsi z lat 1852-1853[10] - Bahan, Bochonek, Bodnar, Dub, Foryszowski, Holobowski, Hyszczak, Hudzey, Hufsak, Iwanik, Iwaniczka, Kosmyk, Kowal, Kowalski, Kucharz, Kucharzow, Kuchta, Kuryi, Kybasz, Marciniszyn, Milczak, Mindzio, Miczkowski, Mizerko, Oleynik, Prokidanczyk, Relikowski, Roman, Rydosz, Rydzyk, Skoczynski, Slaby, Sydor, Szyposz, Trzesniowski, Turok, Waciuk, Worobec
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 41563
- ↑ Wieś Hoszowczyk w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2024-07-18] , liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-03-06].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 352 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 7. Ziemie ruskie. Ruś Czerwona. Cz. 1, Warszawa 1901, s. 9.
- ↑ Archiwum Państwowe w Przemyślu - Dorf Hoszowczyk in Galizien Sanoker Kreis, Feldskizzen der Gemeinde Hoszowczyk https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/jednostka/-/jednostka/18050384 https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/jednostka/-/jednostka/26510694
- ↑ Кубійович В. Етнічні групи південнозахідної України (Галичини) на 1.1.1939 — Вісбаден, 1983. — str. 61.
- ↑ Archiwum Państwowe w Przemyślu - Original Bau Parzellen Protocoll der Gemeinde Hoszowczyk https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/jednostka/-/jednostka/26510533
Linki zewnętrzne
- Hoszowczyk, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 169 .
- p
- d
- e
- Siedziba gminy: Ustrzyki Dolne
Miasto | |
---|---|
Części miasta |
|
Wsie |
|
Części wsi |
|
Osady |
|
Osady leśne |
|
Nieistniejące wsie i ich części |
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9d/Herb_Ustrzyk_Dolnych.svg/50px-Herb_Ustrzyk_Dolnych.svg.png)