Hans-Jürgen von Bose
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 24 grudnia 1953 | ||
---|---|---|---|
Pochodzenie | niemieckie | ||
Gatunki | |||
Zawód | kompozytor | ||
| |||
Strona internetowa |
Hans-Jürgen von Bose (ur. 24 grudnia 1953 w Monachium[1][2]) – niemiecki kompozytor.
Życiorys
Kształcił się w Hoch’schen Konservatorium we Frankfurcie nad Menem (1969–1972)[2], następnie studiował we frankfurckiej Hochschule für Musik (1972–1975) u Hansa Ulricha Engelmanna (kompozycja) i Klausa Billinga (fortepian)[1][2]. Uczył się również u Wolfganga Fortnera[1]. W 1980 i 1984 roku przebywał jako stypendysta w Villa Massimo w Rzymie[1][2]. W 1986 roku został przyjęty na członka Akademie der Künste w Berlinie[1][2], a 1989 roku na członka Bayerische Akademie der schönen Künste[1]. W 1992 roku został wykładowcą kompozycji w Hochschule für Musik w Monachium[1][2].
Otrzymał m.in. Berliner Kunstpreis (1977), nagrodę związku krytyków niemieckich (1981) i nagrodę księcia Monako (1991)[1]. W 1984 roku został wyróżniony II nagrodą na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO za utwór Sappho-Gesänge[1].
Twórczość
Należy do grona powojennych kompozytorów niemieckich, którzy w latach 70. i 80. XX wieku zerwali z awangardą, rezygnując z poszukiwań materiałowych na rzecz powrotu do ekspresji[1]. Uważał, że muzyka powinna odzwierciedlać psychikę jednostki i prezentować wartości o charakterze duchowym[1]. W utworach wokalno-instrumentalnych Bosego środki muzyczne służą podkreśleniu warstwy tekstowej[1]. Kompozytor wspierał ruchy ekologiczne, w utworach takich jak ...im Wind gesprochen dając wyraz sprzeciwowi wobec niszczeniu środowiska naturalnego[1]. Kompozycje Bosego cechują się bogatą kolorystyką, tradycyjne przetwarzanie materiału tematycznego zostaje porzucone na rzecz kalejdoskopowego sekwencjonowania obrazów dźwiękowych[1]. Różniące się między sobą i często skontrastowane fragmenty utworów są oddzielone pauzami lub nakładane na siebie[1].
Wybrane kompozycje
(na podstawie materiałów źródłowych[1][2])
Utwory orkiestrowe
- Morphogenesis (1975)
- I Symfonia (1976)
- Musik für ein Haus voll Zeit na orkiestrę kameralną (1978)
- Travesties in a Sad Landscape na orkiestrę kameralną (1978)
- Symphonic Fragment na tenora, baryton, bas, chór i orkiestrę (1980)
- Variationen na 15 instrumentów smyczkowych (1980, zrewid. 1990)
- Idyllen (1982–1983)
- Symbolum na organy i orkiestrę (1985)
- Labyrinth I (1987)
- ...Other Echoes Inhabit the Garden na obój i orkiestrę (1987)
- Prozess na orkiestrę kameralną (1987–1988)
- Zwei Studien (1989)
- Scene na orkiestrę kameralną (1991)
- Concertino per il H.W.H. na orkiestrę kameralną (1991)
- Scene na orkiestrę kameralną (1991)
- koncert fortepianowy Salut für Billy Pilgrim (1995)
- Variationen für Orchester oder: In Erwartung der Wut über das Wiederfinden verlorener kleiner und grosser Münzen (1997)
Utwory kameralne
- 4 kwartety smyczkowe (I 1973, II 1976–1977, III 1986–1989, IV 1996)
- Threnos—Hommage à Bernd Alois Zimmermann na altówkę i wiolonczelę (1975)
- Sonata na skrzypce solo (1975)
- Trio smyczkowe (1978)
- Solo na wiolonczelę (1978–1979)
- ...vom Wege abkommen na wiolonczelę (1981–1982)
- Drei Studien na skrzypce i fortepian (1986)
- Drei Epitaphe na sekstet dęty (1987)
- Nonett (1988)
- Befragung na klarnet, 2 skrzypiec, altówkę, wiolonczelę i kontrabas (1988)
- Die Menagerie von Sanssouci na flet, saksofon, wiolonczelę i perkusję (1988)
- Edge na skrzypce (1989)
Utwory fortepianowe
- Labyrinth II (1987)
- Origami na fortepian na 4 ręce (1991)
Utwory wokalno-instrumentalne
- Todesfuge na baryton, chór i organy (1972)
- 3 Songs na tenora i orkiestrę kameralną (1977)
- Guarda el canto na sopran i kwartet smyczkowy (1981–1982)
- Sappho-Gesänge na mezzosopran i fortepian lub orkiestrę kameralną (1982)
- ...im Wind gesprochen na sopran, 2 recytatorów, chór, organy i orkiestrę kameralną (1984–1985)
- Sonnet XLII na baryton i kwartet smyczkowy (1986)
- 5 Gesänge na baryton i 10 instrumentów (1986)
- Sechs deutsche Volkslieder na baryton i 8 instrumentów 1988)
- Vier Lieder na sopran i 10 instrumentów (1988)
- Achalm na sopran i 7 instrumentów (1989)
- Love after Love na sopran i orkiestrę (1990–1991)
- Ein Brudermord na baryton, akordeon, wiolonczelę i taśmę (1991)
- In hora mortis na recytatora i orkiestrę smyczkową (1991)
- Siete Textos de Miguel Angel Bustos na sopran, akordeon i wiolonczelę (1991)
Utwory sceniczne
- opera kameralna Blutbund (1974, wyst. Hamburg 1977)
- opera kameralna Das Diplom (1975, wyst. Ulm 1976)
- balet Die Nacht aus Blei (1980–1981, wyst. Berlin 1981)
- sceny liryczne Die Leiden des jungen Werthers (1983–1984, wyst. Schwetzingen 1986)
- opera Chimare (wyst. Akwizgran 1986)
- balet Werther-Szenen (1988, wyst. Schweinfurt 1989)
- opera 63: Dream Palace (1989, wyst. Monachium 1990)
- balet Medea (wyst. Zurych 1994)
- opera Schlachthof 5 (1994–1995, wyst. Monachium 1996)
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab, suplement. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1998, s. 64. ISBN 83-224-0492-1.
- ↑ a b c d e f g Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 1 Aalt–Cone. New York: Schirmer Books, 2001, s. 405–405. ISBN 0-02-865526-5.