Foka plamista
Phoca largha[1] | |||
Pallas, 1811[2] | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ssaki | ||
Podgromada | żyworodne | ||
Infragromada | |||
Podrząd | psokształtne | ||
Infrarząd | Arctoidea | ||
Parvordo | płetwonogie | ||
Rodzina | fokowate | ||
Rodzaj | foka | ||
Gatunek | foka plamista | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[9] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
Zasięg występowania | |||
![]() znany zasięg tereny lęgowe | |||
| |||
|
Foka plamista[10], foka pstra (Phoca largha) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny fokowatych (Phocidae).
Taksonomia
Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1811 roku niemiecki przyrodnik Peter Simon Pallas nadając mu nazwę Phoca largha[2]. Holotyp pochodził ze wschodniego wybrzeże Kamczatki, w Rosji[11].
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy[12].
Etymologia
Zasięg występowania
Foka plamista występuje w północnym Oceanie Spokojnym, od Morza Żółtego i Zatoki Pohaj w północnej Chińskiej Republice Ludowej na północ przez Morze Japońskie, Morze Ochockie, Morze Beringa i Morze Czukockie do zachodniego Morza Beauforta i Alaski[12].
Morfologia
Długość ciała samic 151–169 cm, samców 161–176 cm; masa ciała samic 65–115 kg, samców 85–110 kg[14]. Noworodki osiągają długość 77–92 cm i ciężar 7–12 kg[14]. Młode rodzą się z gęstą białą sierścią, która znika między 2-4 tygodniem. Foki plamiste nie mają ucha zewnętrznego. Mają opływowy kształt oraz dużą warstwę tłuszczu[15].
Rozród
Rozmnażają się raz w roku. Sezon godowy trwa od stycznia do maja. Ciąża zwykle trwa od 7 do 12 miesięcy, a w jednym miocie rodzi się jedno młode. Młode są karmione mlekiem matki do 4 tygodni po urodzeniu[15]. Samice osiągają dojrzałość płciową w 3-4 roku życia, samce w 4-5.
Styl życia
Są bardzo płochliwe. Żywią się rybami, głownie śledziami, dorszami oraz mintajami. Czasami żywią się także skorupiakami oraz mięczakami. Foka plamista żyje do 35 lat[15].
Przypisy
- ↑ Phoca largha, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c P.S. Pallas: Zoographia Rosso-Asiatica: sistens omnium animalium in extenso Imperio Rossico, et adjacentibus maribus observatorum recensionem, domicilia, mores et descriptiones, anatomen atque icones plurimorum. T. 1. Petropoli: Ex Officina caes. Academiae Scientiarum, 1811, s. 113. (łac.).
- ↑ R.-P. Lesson: Manuel de mammalogie, ou histoire naturelle des mammiferes. Paris: J. B. Bailliere, 1827, s. 206. (ang.).
- ↑ R.-P. Lesson: Phoque. Phoca. Mam. W: J. Bory de Saint-Vincent: Dictionnaire classique d’histoire naturelle. T. 13. Paris: Rey et Gravier, Libraries-Editeurs, Auai des Augustins, n° 55; Baudouin Frèrer, Libraries-Editeurs, Imprimeurs de la société D'Histoire Naturelle, Rue de Vaugirard, n° 36, 1828, s. 417. (fr.).
- ↑ Allen 1902 ↓, s. 480.
- ↑ Allen 1902 ↓, s. 483.
- ↑ С.П. Наумов & Н.А.С.П.Н.& Н.А. Смирнов С.П. Наумов & Н.А.С.П.Н.& Н.А., Материалы по систематике и географическому распространению Phocidae северной части Тихого океана, [w:] Морские млекопитающие Дальнего Востока, „Труды ВНИРО”, 3, 1936, s. 177 (ros. • ang.).
- ↑ E. Mohr. Ein neuer westpazifischer Seehund. „Zoologischer Anzeiger”. 133, s. 58, 1941. (niem.).
- ↑ P.P. Boveng P.P., Phoca largha, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015, wersja 2022-1 [dostęp 2022-08-19] (ang.).
- ↑ Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 154. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Species Phoca largha. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2022-08-19].
- ↑ a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 446. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
- ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 532, 1904. (ang.).
- ↑ a b B. Stewart: Family Phocidae (Earless Seals). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 4: Sea Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2014, s. 181–182. ISBN 978-84-96553-93-4. (ang.).
- ↑ a b c LaraL. Johnson LaraL., Phoca largha (spotted seal) [online], Animal Diversity Web [dostęp 2024-04-12] (ang.).
Bibliografia
- J.A. Allen. The hair seals (family Phocidae) of the North Pacific Ocean and Bering Sea. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 16 (34), s. 459–499, 1902. (ang.).