Emil Ábrányi
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 22 września 1882 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 11 lutego 1970 | ||
Gatunki | |||
Zawód | kompozytor | ||
|
Emil Ábrányi (ur. 22 września 1882 w Budapeszcie, zm. 11 lutego 1970 tamże[1]) – węgierski kompozytor, dyrygent i krytyk muzyczny[2].
Życiorys
Pobierał nauki w Lipsku u Arthura Nikischa. Pracował jako dyrygent w teatrach w Kolonii i Hanowerze, a od 1911 do 1919 jako dyrygent w budapesztańsikej operze (w latach 1919–1920 pełnił funkcję dyrektora). Od 1921 do 1926 był dyrektorem Teatru Erkel. Wykładał dyrygenturę w konserwatorium w Budapeszcie[1]. Komponował opery, muzykę orkiestrową, kameralną oraz teatralną. Był wnukiem Kornéla Ábrányiego[2].
- Opery[1]
- A ködkirály (premiera 17 maja 1903)
- Monna Vanna (premiera 2 marca 1907)
- Paolo és Francesca (premiera 13 stycznia 1912)
- Don Quijote (premiera 30 listopada 1917)
- Ave Maria: Májusi intermezzo (premiera 25 lutego 1922)
- A vak katona (premiera 11 czerwca 1923)
- Ay éneklö dervis (1937; niewystawiona)
- Liliomos herceg (1938; niewystawiona)
- Bizánc (1942; niewystawiona)
- Éva boszorkány (1944; niewystawiona)
- Balatoni rege (1945; niewystawiona)
- A Tamás-templom karnagya (1947; niewystawiona)
Przypisy
Kontrola autorytatywna (osoba):
- SNL: Emil_Ábrányi_-_den_yngre