EMD SD70
![]() | |||
Producent | Electro-Motive Diesel | ||
---|---|---|---|
Lata budowy | od 1992 | ||
Układ osi | Co'Co' | ||
Wymiary | |||
Masa służbowa | 180 000 kg | ||
Napęd | |||
Trakcja | spalinowa | ||
Typ silników | EMD 16-710-G3 | ||
Pojemność zbiorników paliwa | 18 500 l | ||
Parametry eksploatacyjne | |||
Moc znamionowa | 4880 kW | ||
Maksymalna siła pociągowa | 62 000 kG | ||
Rodzaj przekładni | elektryczna | ||
Prędkość konstrukcyjna | 130 km/h | ||
Nacisk osi na szyny | 266,2 kN | ||
System hamulca | pneumatyczny | ||
Parametry użytkowe | |||
Sterowanie wielokrotne | jest | ||
System ogrzewania | jest | ||
|
EMD SD70 – najpopularniejsza amerykańska lokomotywa spalinowo-elektryczna do obsługi głównie pociągów towarowych i niektórych składów osobowych. Produkowana jest w wersji V12 i V16.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e5/NS_2561_EMD_SD70.jpg/220px-NS_2561_EMD_SD70.jpg)
EMD SD 70M – kolejny model tej lokomotywy. Literka M oznacza bardziej komfortową kabinę maszynisty oraz drobne zmiany w osprzęcie silnika. Wyprodukowano ponad 1600 egzemplarzy.
EMD SD 70I – model z kabiną wyizolowaną od dźwięków z zewnątrz. Wyprodukowano tylko 26 sztuk.
EMD SD 70MAC – model zawierający zmiany poprzedniczek oraz silnik typu AC. Wcześniejsze zawierały silnik typu DC. Nowe silniki są wydajniejsze, mają mniejszą masę a przede wszystkim, poza wymianą łożysk, są praktycznie bezobsługowe. Wyprodukowano ponad 1,5 tysiąca egzemplarzy.
EMD SD 70ACe – następca, model produkowany do dnia dzisiejszego. Przeszedł gruntowne zmiany polegające na przeprojektowaniu przodu lokomotywy oraz panelu sterującego maszynisty.