Cleistopholis
![]() | |||
Systematyka[1][2] | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | rośliny | ||
Podkrólestwo | |||
Nadgromada | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadklasa | okrytonasienne | ||
Klasa | Magnoliopsida | ||
Nadrząd | magnoliopodobne | ||
Rząd | magnoliowce | ||
Rodzina | flaszowcowate | ||
Rodzaj | Cleistopholis | ||
Nazwa systematyczna | |||
Cleistopholis Pierre ex Engl. Engler et Prantl, Nat. Pflanzenfam. Nachtr. II-IV 160. Aug 1897[3] | |||
Typ nomenklatoryczny | |||
C. patens (Benth.) Engl. & Diels[3] | |||
| |||
|
Cleistopholis Pierre ex Engl. – rodzaj roślin z rodziny flaszowcowatych (Annonaceae Juss.). Według The Plant List w obrębie tego rodzaju znajdują się 3 gatunki o nazwach zweryfikowanych i zaakceptowanych[4]. Występuje naturalnie w klimacie równikowym Afryki[5]. Gatunkiem typowym jest C. patens (Benth.) Engl. & Diels[3].
Morfologia
- Pokrój
- Zimozielone krzewy[6].
- Liście
- Naprzemianległe, pojedyncze. Liść jest całobrzegi[6].
- Kwiaty
- Promieniste, obupłciowe, pojedyncze. Rozwijają się w kątach pędów. Mają 3 wolne działki kielicha. Płatków jest 6, ułożonych w dwóch okółkach, różnią się od siebie, zewnętrzne są nachylone ku sobie, natomiast wewnętrzne są mniejsze. Kwiaty mają liczne wolne pręciki. Zalążnia jest górna, składająca się z licznych wolnych słupków[6].
- Owoce
- Tworzą owoc zbiorowy[6].
Systematyka
- Pozycja według APweb (aktualizowany system APG III z 2009)
Rodzaj wraz z całą rodziną flaszowcowatych w ramach rzędu magnoliowców wchodzi w skład jednej ze starszych linii rozwojowych okrytonasiennych określanych jako klad magnoliowych[2].
- Lista gatunków[4]
- Cleistopholis glauca Pierre ex Engl. & Diels
- Cleistopholis patens (Benth.) Engl. & Diels
- Cleistopholis staudtii (Engl. & Diels) Engl. & Diels
Zastosowanie
Drewno gatunku C. patens na zastosowanie komercyjne. Ponadto jego kora służy do produkcji lin i mat, a liście i korzenie używa się w lecznictwie[5].
Zagrożenia i ochrona
Jeden gatunek tego rodzaju został wpisany do Czerwonej księgi gatunków zagrożonych – C. staudtii został przypisany do kategorii gatunków narażonych[7].
Przypisy
- ↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ a b Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-06-01] (ang.).
- ↑ a b c Cleistopholis. Index Nominum Genericorum (ING). [dostęp 2015-08-06]. (ang.).
- ↑ a b Cleistopholis. The Plant List. [dostęp 2015-08-06]. (ang.).
- ↑ a b D. J. Mabberley: The Plant-book: A Portable Dictionary of the Vascular Plants (Second Edition). Cambridge University Press, 1997, s. 163. ISBN 978-0-521-41421-0. (ang.).
- ↑ a b c d Cleistopholis. Plantes & botanique. [dostęp 2015-08-06]. (fr.).
- ↑ A.A. Cosiaux A.A. i inni, Cleistopholis staudtii, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [dostęp 2016-06-09] (ang.).