Bronisława Dowiakowska
![]() grafika: Andrzej Zajkowski, 1890 r. | |||
Data i miejsce urodzenia | 9 lutego 1840 r. | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 3 lutego 1910 r. | ||
Zawód, zajęcie | śpiewaczka operowa | ||
|
Bronisława Dowiakowska (ur. 9 lutego 1840 r. w Warszawie, zm. 3 lutego 1910 r. tamże[1]) – polska śpiewaczka operowa[2].
Życiorys
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Scena_z_opery_Moniuszki_pt._Verbum_nobile._Pan_Marcin_Paku%C5%82a_%28p._Keller%29_i_Zuzia_%28panna_Dowiakowska%29_%2843547%29.jpg/220px-Scena_z_opery_Moniuszki_pt._Verbum_nobile._Pan_Marcin_Paku%C5%82a_%28p._Keller%29_i_Zuzia_%28panna_Dowiakowska%29_%2843547%29.jpg)
Mając 14 lat, zaczęła uczyć się śpiewu pod kierunkiem Jana Ludwika Quatriniego. Występowała na koncertach. Na scenie zadebiutowała 20 kwietnia 1858 r. w Warszawskich Teatrach Rządowych w partii Eleonory (Aleksander Stradella Friedricha von Flotowa). Kolejne jej role to: Małgorzaty (Hugonoci Giacomo Meyerbeera) i Elwiry (Purytanie Vincenzo Belliniego)[3]. 1 III 1859 została zaangażowana do WTR[4], przy czym swoją karierę związała z warszawskim Teatrem Wielkim[5]. Przez 36 lat była najlepiej opłacaną tam solistką[3].
W 1864 poślubiła urzędnika, Jakuba Klimowicza, jednak nadal używała nazwiska panieńskiego. W latach 1873–1885 występowała w Krakowie, Kijowie, Lwowie[6] i Odessie[5].
Po wykonaniu ponad 100 partii operowych i ostatnim występie (2 września 1894 r.[1]), zajęła się pracą pedagogiczną. Uczyła śpiewu m.in. Wiktorię Kawecką[7].
Od 1908 r. zasiadała w zarządzie amatorskiego Towarzystwa Teatralnego im. Bogusławskiego[5].
Głos śpiewaczki zadziwiał ówczesnych słuchaczy i znawców szczególną odmianą sopranu:od dolnego A do trzykreślnego E. Solistka potrafiła zapanować głosem nad chórem i orkiestrą, co umożliwiało jej śpiewanie partii dramatycznych, lirycznych i koloraturowych[3]. Zachwycona publiczność, po każdym występie rzucała kwiaty oraz kosztowności pod nogi artystki[3].
Była pierwszą Hanną w Strasznym Dworze Stanisława Moniuszki (1864 r.)[3].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/57/Brandel_-_Bronis%C5%82awa_Dowiakowska.jpg/220px-Brandel_-_Bronis%C5%82awa_Dowiakowska.jpg)
Przypisy
- ↑ a b Zgon znakomitej śpiewaczki, „Nowości Ilustrowane”, Kraków, 12 lutego 1910, s. 15 .
- ↑ CecyliaC. Walewska CecyliaC., Ruch kobiecy w Polsce, Gebethner i Wolff, 1909 .
- ↑ a b c d e Obiekty - Archiwum Teatr Wielki, Bronisława Dowiakowska [online], archiwum.teatrwielki.pl [dostęp 2020-01-06] .
- ↑ Maria OlgaM.O. Bieńka Maria OlgaM.O., Warszawskie teatry rządowe : dramat i komedia, 1890-1915, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 2003, ISBN 83-89101-12-2, OCLC 53368476 [dostęp 2020-01-06] .
- ↑ a b c Bronisława Dowiakowska, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2020-01-06] .
- ↑ Wagner wraca na lwowską scenę [online], Lwowski Narodowy Akademicki Teatr Opery i Baletu, 17 marca 2019 [dostęp 2020-01-06] (pol.).
- ↑ ZofiaZ. Lissa ZofiaZ., Elżbieta DWE.D. Dziębowska Elżbieta DWE.D., Encyklopedia muzyczna PWM, Kraków: Polskie Wydawn. Muzyczne, 1979, ISBN 83-224-0112-4, OCLC 7551528 [dostęp 2020-01-06] .
Linki zewnętrzne
- Bronisława Dowiakowska na zdjęciach w bibliotece Polona
- PWN: 3894006
- ETP: 61526