Barczatka borówczanka
Phyllodesma ilicifolia | |
(Linnaeus, 1758) | |
![]() Phyllodesma ilicifolia | |
Systematyka | |
Domena | eukarionty |
---|---|
Królestwo | zwierzęta |
Typ | stawonogi |
Gromada | owady |
Podgromada | uskrzydlone |
Rząd | motyle |
Rodzina | barczatkowate |
Podrodzina | Lasiocampinae |
Rodzaj | Phyllodesma |
Gatunek | barczatka borówczanka |
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1] | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c6/Phyllodesma_ilicifolia_caterpillar_-_Niitv%C3%A4lja_bog.jpg/220px-Phyllodesma_ilicifolia_caterpillar_-_Niitv%C3%A4lja_bog.jpg)
Barczatka borówczanka (Phyllodesma ilicifolia) – motyl z rodziny barczatkowatych.
Wygląd
Rozpiętość skrzydeł 30-38 mm. Skrzydła jasnobrunatne z popielatoszarym nalotem. Przepaski mało wyraźne. Środkowa część tylnego skrzydła rozjaśniona. Zewnętrzny brzeg obu par skrzydeł lekko falisty, strzępina w białe i brunatne paski. Samce są nieco mniejsze od samic, charakteryzują się grzebieniastymi czułkami. Ubarwienie motyla szaro-brunatne z deseniem przepaskowym[2]. Osobniki dorosłe żyją bardzo krótko (nie odżywiają się). Gąsienice silnie owłosione, snują z przędzy mocne, oprzędy wyściełane włoskami, żywią się liśćmi i pączkami drzew, wyrządzając nieraz znaczne szkody[3]. [potrzebny przypis].
- Okres lotu
Motyl pojawia się w kwietniu i maju.
- Rozród
Wydaje jedno pokolenie rocznie. Samica składa ok. 120 jaj przeważnie na łodygach borówki czarnej i źdźbłach traw. Larwy rozwijają się od czerwca do sierpnia, natomiast poczwarka zimuje i dopiero w następnym roku przeobraża się w imago. Larwy są bardzo żarłoczne[potrzebny przypis].
- Biotop
Gatunek preferujący środowiska uwilgocone. Występuje w wysokopiennych lasach mieszanych oraz nizinnych i górskich z borówczyskami lub zarastającymi wrzosowiskami.
- Zasięg występowania
Gatunek rozmieszczony szeroko od Półwyspu Iberyjskiego po Chiny i Japonię. W Europie występuje lokalnie i wyspowo w większości państw. Na północy osiąga południową Szwecję i Norwegię, zaś na południu sięga po Grecję i Włochy. W europejskiej części Rosji szeroko rozprzestrzeniony, poza strefą tundry i stepu, za Uralem w południowej części Niziny Zachodniosyberyjskiej i centralnej Jakucji.
- W Polsce
Gatunek znany dawniej z wyspowych stanowisk w północnej i południowej części kraju. W ostatnim dziesięcioleciu XX wieku, pomimo intensyfikacji badań lepidopterologicznych, nie potwierdzono występowania motyla.
- Rośliny żywicielskie
- podstawowe
borówka brusznica – Vaccinium vitis-idaea L., borówka czarna (czarna jagoda) -Vaccinium myrtillus L.
- dodatkowe
Topola osika – Populus tremula L., Wierzba krzewiasta – Salix spp.
- Ochrona
Gatunek niechroniony, skrajnie zagrożony, którego liczebność kształtuje się w odpowiedniej skali wartości przyjętej przez IUCN.
Zobacz też
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Motyle Europy
- BioLib: 51122
- EUNIS: 17160
- GBIF: 1732662
- identyfikator iNaturalist: 109387
- NCBI: 988021