Antonín Rejcha
![]() | |||
Imię i nazwisko | Antonín Josef Rejcha | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 26 lutego (?) 1770 | ||
Pochodzenie | czeskie | ||
Data i miejsce śmierci | 28 maja 1836 | ||
Gatunki | |||
Zawód | kompozytor, teoretyk muzyki | ||
Odznaczenia | |||
![]() | |||
|
Antonín Josef Rejcha, także Antoine-Joseph lub Anton Reicha (ur. 26 lutego? 1770 w Pradze, zm. 28 maja 1836 w Paryżu[1]) – czeski kompozytor i teoretyk muzyki.
Życiorys
Bratanek Josefa[1]. Mając zaledwie 10 miesięcy, został osierocony przez ojca[2]. Zaniedbywany przez matkę, nie został posłany do szkoły. Był chórzystą przy praskim kościele św. Franciszka[1]. W 1781 roku uciekł do mieszkającego w Wallerstein w Szwabii stryja, który go adoptował[1]. Otrzymał od stryja lekcje gry na skrzypcach, fortepianie i flecie, a w 1785 roku przeprowadził się wraz z nim do Bonn[2]. Tam został członkiem orkiestry nadwornej elektora Maksymiliana, a także poznał Beethovena i Neefego[1][2]. Samodzielnie uczył się kompozycji[1][2].
W 1790 roku wstąpił na uniwersytet w Bonn, gdzie studiował matematykę i logikę[1]. W 1794 roku wyjechał do Hamburga, gdzie udzielał lekcji fortepianu, harmonii i kompozycji, a także skupił się na komponowaniu[1][2]. W 1799 roku wyjechał do Paryża z zamiarem wystawienia swoich oper, czego jednak nie udało mu się zrealizować z powodu zamknięcia teatrów, odniósł natomiast sukces jako symfonik[1][2][3]. W 1801 roku osiadł w Wiedniu, gdzie utrzymywał znajomość z Salierim, Albrechtsbergerem i Haydnem[1]. W 1808 roku wyjechał na stałe do Francji. Od 1818 roku uczył fugi i kontrapunktu w Konserwatorium Paryskim[1][2][3]. W 1829 roku przyznano mu francuskie obywatelstwo[1][2]. Do jego uczniów należeli Hector Berlioz, César Franck, Charles Gounod i Ferenc Liszt[4]. W 1831 roku został odznaczony Legią Honorową, w 1835 roku zaś został, jako następca François-Adriena Boieldieu, członkiem Akademii Francuskiej[1][2].
Twórczość
Przeszedł do historii przede wszystkim jako nauczyciel i teoretyk[4]. Napisał 16 prac teoretycznych, w tym m.in. Traité de melodié (1814), Cours de composition musicale, ou Traité complet et raisonné d’harmonie pratique (1816–1818), Traité de haute composition musicale (1824–1826) i Art du compositeur dramatique, ou Cours complet de composition vocale (1833)[4], a także autobiografię pt. Notes sur Antoine Reicha[2]. Jego poglądy na temat kontrapunktu, orkiestracji i formy sonatowej wywołały ówcześnie kontrowersje w Konserwatorium, wywarły jednak wpływ na następne pokolenie muzyków, m.in. Adolfa Bernharda Marxa, Hectora Berlioza i Giacomo Meyerbeera[3][4].
Jako kompozytor był reprezentantem wczesnej fazy romantyzmu[4]. Współcześnie znany jest głównie jako twórca form kameralnych[2]. Jego obszerna twórczość częściowo zaginęła i nie została w całości opublikowana[4]. Pozostawił po sobie m.in. opery, utwory chóralne o charakterze religijnym i świeckim, utwory na głos solowy, symfonie, uwertury, koncerty, kompozycje kameralne na instrumenty dęte i smyczki[3].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 8. Część biograficzna pe–r. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2004, s. 361–362. ISBN 978-83-224-0837-7.
- ↑ a b c d e f g h i j k Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 5 Pisc–Stra. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2953–2954. ISBN 0-02-865530-3.
- ↑ a b c d The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 735. ISBN 0-674-37299-9.
- ↑ a b c d e f John Michael Cooper: Historical Dictionary of Romantic Music. Lanham: Scarecrow Press, 2013, s. 503–504. ISBN 978-0-8108-7230-1.
Linki zewnętrzne
- Antonín Rejcha – twórczość tego autora dostępna w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project
- ISNI: 0000000123205322
- VIAF: 39563060
- LCCN: n81018999
- GND: 118931482
- NDL: 01056838
- LIBRIS: 1zcfgf9k1cl3trq
- BnF: 13898892f
- SUDOC: 056592043
- SBN: LO1V130414
- NLA: 35638542
- NKC: jn20000620308
- BNE: XX1585053
- NTA: 070396582
- BIBSYS: 99028499
- CiNii: DA09773446
- Open Library: OL4693411A
- PLWABN: 9810645561005606
- NUKAT: n2006002788
- J9U: 987007272316705171
- PTBNP: 64909
- LNB: 000072208
- NSK: 000060821
- CONOR: 87086435
- KRNLK: KAC2018N8919
- LIH: LNB:Bbfw;=CL
- RISM: people/39858
- PWN: 3966781
- Britannica: biography/Anton-Reicha
- Universalis: anton-reicha
- БРЭ: 3504360
- NE.se: anton-reicha
- SNL: Antonín_Reicha
- VLE: antonin-reicha
- Catalana: 0054819
- Hrvatska enciklopedija: 52333