1 Karpacki Pułk Artylerii Lekkiej
![]() | Ten artykuł dotyczy 1 Karpackiego Pułku Artylerii Lekkiej. Zobacz też: 1 Pułk Artylerii Lekkiej - inne pułki artylerii lekkiej z numerem 1. |
Historia | |
Państwo |
|
---|---|
Sformowanie | 1942 |
Rozformowanie | 1947 |
Nazwa wyróżniająca | Karpacki |
Tradycje | |
Rodowód | |
Dowódcy | |
Pierwszy | ppłk Stanisław Domiczek |
Ostatni | ppłk Antoni Pajdo |
Działania zbrojne | |
kampania włoska | |
Organizacja | |
Rodzaj wojsk | Artyleria |
Podległość |
1 Karpacki Pułk Artylerii Lekkiej (1 pal) – oddział artylerii lekkiej Polskich Sił Zbrojnych.
Formowanie i zmiany organizacyjne
Pułk wchodził w skład 3 Dywizji Strzelców Karpackich. Zalążki stanowili przede wszystkim żołnierze reorganizującego się Karpackiego pułku artylerii z Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich.
Pułk przeszedł szkolenie w obozie szkoleniowym w Qizil Ribat. Od 13 października 1942 do 4 maja 1943 stacjonował w rejonie Khanaqin, a następnie Altun-Kopru. Po zakończeniu walk, na przełomie lipca i sierpnia 1945 wyznaczony został do pełnienia służby wartowniczej. Wszedł w skład Zgrupowania Brygadowego „Tobruk” Grupy „Straż” (Polish Guarg Group)[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Irak_3_dyw_strz_karp.png/170px-Irak_3_dyw_strz_karp.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Irak_cmentarze.png/170px-Irak_cmentarze.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/IIkp_italia.png/170px-IIkp_italia.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cb/QF-25-pounder-beyt-hatotchan-2.jpg/160px-QF-25-pounder-beyt-hatotchan-2.jpg)
Organizacja i obsada personalna
- Dowódcy pułku
- ppłk Stanisław Domiczek[2]
- ppłk Juliusz Możdżeń
- p.o mjr Paweł Dąbski–Nehrlich[3]
- ppłk Antoni Pajdo (od 15 IV 1945)[3]
- Zastępcy dowódcy pułku
Adiutant – kpt. Piotr Tarkowski[3]
- Dowódcy I dywizjonu
- Dowódcy II dywizjonu
- Dowódcy III dywizjonu
Ponadto w pułku pełnił służbę por. Kazimierz Szydło.
Każdy dywizjon posiadał dwie baterie artylerii po 4 haubicoarmaty 25-funtowe
Pułk liczył (etatowo)[6]:
- oficerów – 50
- podoficerów i kanonierów – 679
- 25 funtowych armat – 24
Przypisy
- ↑ Żak 2014 ↓, s. 137.
- ↑ Szczurowski 2001 ↓, s. 281.
- ↑ a b c d e f g Blum i in. 1990 ↓, s. XXII.
- ↑ a b c d Polak 2004 ↓, s. 119.
- ↑ a b c Młotek (red.) 1978 ↓, s. 813-820.
- ↑ Szczurowski 2001 ↓, s. 278.
Bibliografia
- Maciej Szczurowski: Artyleria Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w II wojnie światowej. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2001. ISBN 83-7174-918-X.
- Piotr Żaroń: Armia Polska w ZSRR, na Bliskim Wschodzie i Środkowym Wschodzie. Warszawa 1981: KAW RSW „Prasa– Książka – Ruch, 1981.
- Józef Smoliński: Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie : 1939–1945. Warszawa: "Egros", 1997. ISBN 83-86268-66-2.
- Aleksander Blum, Maciej Przedrzymirski, Jerzy Wisz, Jan Paśnicki: Artyleria polska Bitwa o Bolonię 1945. Materiały do Księgi Pamiątkowej Artylerii Polskiej na Zachodzie 1940-1945. Londyn: Koło Oficerów Artylerii, 1990.
- Jakub Żak: Nie walczyli dla siebie. Powojenna odyseja 2 Korpusu Polskiego. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2014. ISBN 978-83-7399-621-2.
- Mieczysław Młotek (red.): 3 Dywizja Strzelców Karpackich 1942-1947. Londyn: Zarząd Główny Związku Karpatczyków, 1978.
- MichałM. Polak MichałM., Grot - Zeszyty Historyczne nr 18/19 2004.„Obsada dowództw Armii Polskiej na Wschodzie według stanu na 1 stycznia 1943 r.”, Leszno: Wydawnictwo Instytutu im. gen. Stefana „Grota” Roweckiego w Lesznie, 2004, ISSN 1509-9792 .
- p
- d
- e
Wojsko Polskie we Francji | |
---|---|
Polskie Siły Zbrojne w ZSRR |
|
Armia Polska na Wschodzie (1941–1944) |
|
I Korpus Polski |
|
2 Korpus Polski |
- Zobacz też: Jednostki artylerii Wojska Polskiego
- p
- d
- e
Wojska |
|
---|---|
Rodzaje wojsk | |
Wielkie jednostki |