(1220) Crocus
![]() | |
Odkrywca | Karl Reinmuth |
---|---|
Data odkrycia | 11 lutego 1932 |
Numer kolejny | 1220 |
Oznaczenie tymczasowe | 1932 CU[1] |
Charakterystyka orbity (J2000) | |
Przynależność obiektu | Pas główny[1] |
Półoś wielka | 3,0035[1] au |
Mimośród | 0,0736[1] |
Peryhelium | 2,7824[1] au |
Aphelium | 3,2246[1] au |
Okres obiegu wokół Słońca | 5,21[1] lat |
Średnia prędkość | 17,17 km/s |
Inklinacja | 11,36[1]° |
Charakterystyka fizyczna | |
Średnica | 17,866[1] km |
Okres obrotu | 491,4[1] h |
Albedo | 0,114[1] |
Jasność absolutna | 11,72[1]m |
(1220) Crocus – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 76 dni w średniej odległości 3,0 au. Została odkryta 11 lutego 1932 roku w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu przez Karla Reinmutha[1]. Nazwa planetoidy pochodzi od rośliny z rodziny kosaćcowatych, o popularnej nazwie krokus[2]. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1220) 1932 CU.
Wykonane jeszcze w XX wieku obserwacje planetoidy (1220) Crocus wskazują na występowanie precesji osi rotacji tej planetoidy. Taki efekt mógłby być wywołany na przykład przez krążący wokół planetoidy księżyc, być może jest to nawet planetoida podwójna, jednak nie zostało to jeszcze potwierdzone[3].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m (1220) Crocus w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- ↑ Lutz D. Schmadel: Dictionary of Minor Planet Names. Springer, 2007, s. 102. ISBN 978-3-540-29925-7.
- ↑ Richard P. Binzel. Is 1220 Crocus a precessing, binary asteroid?. „Icarus”. 63 (1), s. 99-108, lipiec 1985. DOI: 10.1016/0019-1035(85)90022-3. (ang.).
Bibliografia
- (1220) Crocus w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (1220) Crocus w bazie Minor Planet Center (ang.)
Linki zewnętrzne
- Diagram orbity (1220) Crocus w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)